MAHKEMESİ: Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi
SAYISI: 2024/320 E., 2024/436 K.
DAVA TÜRÜ: Karşılıklı Boşanma - Ziynet Alacağı
İLK DERECE MAHKEMESİ: Erzincan 1. Aile Mahkemesi
SAYISI: 2018/533 E., 2021/92 K.
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, nafakaların miktarı, ziynet alacağı davasında hükmedilen karşı taraf nispi vekalet ücreti yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise her iki dava ve feriler yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda:
1.Davacı-davalı kadın vekilinin ziynet alacağı davasında karşı taraf lehine hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre ziynet alacağı davasında reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktarın, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; kadın vekilinin ziynet alacağı davasında karşı taraf lehine hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz dilekçesinin miktar yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.
2.Tarafların boşanma davaları ve ferilerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
a.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı-davacı erkek vekilinin tüm, davacı-davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
b. Bölge Adliye Mahkemesince, her ne kadar evlilik birliğini sona erdiren olaylarda taraflar eşit kusurlu kabul edilerek hüküm verilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillerden ceza davasına konu olayda erkeğin eşini tehdit ettiği ve bu fiili nedeniyle ceza aldığı anlaşılmıştır. Bu nedenle Mahkemece belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurları yanında erkeğe kadını tehdit ettiği vakıasının da kusur olarak yüklenmesi gerekmektedir. Sonuç olarak gerçekleşen bu kusur durumuna göre evlilik birliğinin sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda erkeğin kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
c. Yukarıda (2/b) numaralı paragrafta açıklandığı üzere; boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davacı-davalı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, yararına 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası koşullarının gerçekleştiği anlaşılmaktadır. O halde Mahkemece tarafların ekonomik ve sosyal durumları, kusurun ağırlığı ve hakkaniyet kuralları gözetilerek kadın yararına uygun miktarlarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yanılgılı kusur belirlemesi sonucu yazılı şekilde isteğin reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1.Davacı-davalı kadın vekilinin ziynet alacağı davasında karşı taraf lehine hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,
2.Davalı -davacı erkek vekilinin tüm, davacı-davalı kadın vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;
a.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kusur belirlemesi, kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddi yönünden davacı-davalı kadın yararına BOZULMASINA,
b.Davalı-davacı erkek vekilinin tüm, davacı-davalı kadın vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ...'ya yükletilmesine,
Peşin alınan harcın istek halinde yatıran Nerman'a geri verilmesine,
Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.