MAHKEMESİ:Aile Mahkemesi
SAYISI: 2019/2000 E., 2022/1315 K.
DAVA TÜRÜ: Boşanma
Taraflar arasındaki karşılıklı olarak açılan boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının taraflarca istinaf edilmesi üzerine; İlk Derece Mahkemesinin 30.03.2023 tarihli ek kararı ile, usulüne uygun muhtıra tebliğine rağmen kesin süre içinde harç ve giderlerin ödenmemesi sebebiyle erkeğin istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Davacı-davalı erkek istinaf başvurusundan feragat etmiş ve İlk Derece Mahkemesinin 23.06.2023 tarihli ek karar ile, erkeğin istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş olduğundan feragat hususunda karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi, davalı-davacı kadının katılma yolu ile yaptığı istinaf başvurusununun erkeğin istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmesi sebebiyle, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 348 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca usulden reddine karar vermiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin "usulden red" kararına karşı davalı-davacı kadın tarafından temyize başvurulmuş ve Dairemizin 24.09.2024 tarih ve 2023/9495 Esas, 2024/6324 Karar sayılı kararı ile "usulden red" kararının onanmasına karar verilmiştir.
Davalı-davacı kadın, dosya temyiz incelemesindeyken erkeğin vefat etmesine rağmen kararın onanmasının doğru olmadığını ve evliliğin ölüm ile sona erdiğini belirterek yargılamanın iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince verilen 19.11.2024 tarihli ek karar ile; davalı-davacı kadının yargılamanın iadesi olarak öne sürdüğü sebebin yargılamanın iadesi sebeplerinden olmadığı, boşanma hükmünün erkeğin ölüm tarihinden önce kesinleştiği, evliliğin ölümle değil boşanma ile sona ermiş olması sebebiyle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 181 inci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanma imkânı bulunmadığı gerekçesiyle yargılamanın iadesi talebinin reddine karar verilmiş, ek karar davalı-davacı kadın tarafından temyiz edilmiştir.
Dairemizin 03.02.2025 tarih ve 2025/70 Esas, 2025/827 Karar sayılı kararı ile ek kararın onanmasına karar verilmiştir.
Davalı-davacı kadın tarafından kararda maddî hata yapıldığı ileri sürülerek maddi hatanın düzeltilmesi talebinde bulunulmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Kanun'un "Hükmün tashihi" kenar başlıklı 304 üncü maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümü şöyledir :
" (1) Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. ... "
Somut olayda; İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı her iki tarafın yaptığı istinaf başvurusu da usulden reddedilmekle her iki davada verilen boşanma hükümlerinin kesinleştiği, davacı-davalı erkeğin boşanmanın kesinleşmesi tarihinden sonra öldüğü ve evliliğin ölüm ile değil boşanma ile sona ermiş olması sebebiyle 4721 sayılı Kanun'un 181 inci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanamayacağı anlaşılmakla; dosya içeriğine göre Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığından maddi hatanın düzeltilmesi talebinin reddine karar verilmesi gerekir.
KARAR
Açıklanan sebeple;
Davalı-davacı kadının maddi hatanın düzeltilmesi talebinin REDDİNE,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,
10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.