MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
SAYISI : 2020/156 E., 2025/11 K.
DAVA TÜRÜ : Eksik Kalan Katılma Alacağının Tahsili
Taraflar arasındaki davanın bozma sonrası yapılan muhakemesi sonunda Mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
1. Temyizen incelenen Mahkeme kararı ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, Mahkemece bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ve bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlerin yeniden incelenmesinin hukuken mümkün bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin aşağıdaki paragraflar kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Davacı vekilinin vekâlet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;
Dava, TMK'nin 241. maddesi uyarınca 3. kişiye karşı açılan eksik katılma alacağının tahsili istemine ilişkin olup ilgili düzenlemeye göre, işbu davanın açılması tasfiye sırasında, borçlu eşin malvarlığı veya terekesi, katılma alacağını karşılanmaması ön şartına bağlanmıştır.
Mahkemenin karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 7/2. maddesi ''...Davanın dinlenebilmesi için kanunlarda öngörülen ön şartın yerine getirilmemiş olması ve husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde, davanın görüldüğü mahkemeye göre bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmolunur. ...'' şeklinde düzenlenmiştir.
Somut olayda, Mahkemece, borçlu eş tarafından alacak ödendiğinden ön şartın gerçekleşmemesi nedeniyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmakla, Mahkemece karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 7/2. maddesi ve reddedilen miktar (20.000,00 TL) göz ardı edilerek 30.000,00 TL vekâlet ücretinin belirlenmesi hatalı olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.
Ne var ki belirtilen yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1. Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile, Mahkeme kararının hüküm fıkrasının (5) nolu bendinde yer alan “... 30.000,00 ...” ibaresinin çıkarılarak yerine “... 3.200,00 ...” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,
Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine,
Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,
12.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.