MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
SAYISI: 2025/2 E., 2025/8 K.
DAVA TÜRÜ : Katkı Payı ve Katılma Alacağı
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından asıl ve birleşen dava yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğuna, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığına göre, davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Davacı kadın vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelemesinde;
İlk Derece Mahkemesi karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 13/1. maddesi '...Bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için bu Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 10 uncu maddenin üçüncü fıkrası ile 12 nci maddenin birinci fıkrası, 16 ncı maddenin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) bu Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. ...'' şeklinde düzenlenmiştir.
Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince, asıl davada davacı lehine hükmedilecek avukatlık ücretinin asıl davada kabul edilen toplam alacak miktarı olan 498.500,00 TL esas alınarak Tarifenin üçüncü kısmında düzenlenen oranlara göre belirlenmesi gerekirken bu husus göz ardı edilerek 1.000,00 TL vekâlet ücretinin belirlenmesi hatalı olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.
Ayrıca, İlk Derece Mahkemesinin 28.02.2024 tarihli kararının Dairemizin 20.11.2024 tarihli kararı ile davacı kadın vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile kararın kısmen bozulmasına ve davacı kadın vekilinin bozma kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine karar verildiği, bozma kapsamı dışındaki talepler yönünden açıkça onama kararı bulunmadığı anlaşılmaktadır. O halde, İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyulduğuna göre, infazda tereddüt oluşmaması ve bozma kapsamı dışında kalması yolu ile taraflar lehine oluşan usuli kazanılmış haklar da gözetilerek tasfiye konusu tüm mallar ve alacak kalemleri yönünden ayrı ayrı yeniden hüküm kurulması doğru olmasına rağmen, İlk Derece Mahkemesinin hükmün (3) nolu bendinin hatalı olduğuna yönelik gerekçesi hatalı olmuş ve hükmün bu sebeple de bozulması gerekmiştir.
Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sonucu itibariyle doğru bulunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek onanması HMK'nin 370/2. ve 4. maddesi hükmü gereğidir.
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1. Davacı kadın vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (6) nolu bendinde yer alan “... 1.000,00 ...” ibaresinin çıkarılarak yerine “...79.760,00 ...” ibaresinin yazılması; hüküm fıkrasının (3) nolu bendinde yer alan “... ( Kes-Kopyala-Yapıştır işlemine nedeniyle sehven bu bendin yazıldığı görülmüştür.) ...” ibarelerinin çıkarılması suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararın ve gerekçesinin DEĞİŞTİRİLEREK ve DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2. Davacı kadın vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
12.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.