MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/1888 E., 2025/1791 K.
DAVA TÜRÜ : Boşanma
İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 7. Aile Mahkemesi
SAYISI : 2020/605 E., 2023/504 K.
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, davanın kabulü, nafaka süresi ve miktarı yönünden temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;
1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle İlk Derece Mahkemesince davalı kadına "evden ayrılıp dönmeme" vakıası kusur olarak yüklenmiş ise de; somut olayda davacı erkek tarafından terk hukuki nedenine dayalı olarak açılan bir dava bulunmayıp fiili ayrılığın da tek başına kusur sayılmasına imkan bulunmadığından bu vakıanın kadına kusur olarak yüklenemeyeceğinin, kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurları uyarınca kadının boşanmaya sebebiyet veren olaylarda yine de tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2.Yapılan incelemede, davalı kadın yararına dava tarihinden çalışmaya başladığı 29.03.2022 tarihine
kadar geçerli olmak üzere aylık 600,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmiş ise de; SGK işe giriş bildirgesine göre kadının 06.06.2022 tarihinde işe girdiği, ayrıca kadının çalışmasının düzenli ve devamlı olmadığı anlaşılmakla ilk dava tarihinde boşanma kararının kesinleştiği tarihe kadar kadın lehine tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1.Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davalı kadın vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,
2.Yukarıda (2) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davalı kadın vekilinin tedbir nafakası süresine yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesinin tedbir nafakasının süresine yönelik esastan ret kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,
3.İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan "... ve davalı kadının çalışmaya başladığı 29/03/2022 tarihine kadar geçerli olmak ...” sözcüklerinin çıkarılarak yerine "... ve boşanma kararının kesinleştiği tarihe kadar geçerli olmak ...” cümlesinin eklenmesi suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararının tedbir nafakasına yönelik hükmünün DÜZELTİLEREK, Bölge Adliye Mahkemesi kararının ise diğer yönlerden ONANMASINA,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
09.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.