MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/1525 E., 2025/1526 K.
DAVA TÜRÜ : Boşanma
İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 6. Aile Mahkemesi
SAYISI : 2023/844 E., 2024/946 K.
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, reddedilen manevî tazminat talebi, maddî tazminatın miktarı, velâyet düzenlemesi ve iştirak nafakası miktarı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2.Kadın tarafından açılan evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davasının İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılaması sonucunda; evlilik birliği içerisinde bağımsız konut temin etmeyen erkeğin tam kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadının manevi tazminat talebinin reddine ve diğer fer'îlere karar verilmiştir. Kararın kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı yine davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı erkeğin Mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışının yanında ayrıca dosya içerisinde mevcut savcılık soruşturma dosyası ve adli rapor ile kadına fiziksel şiddet uyguladığı da ispatlanmıştır.. O halde kadın tarafından usulünce dayanılan ve dosya kapsamındaki delillerle gerçekleştiği anlaşılan bu vakıanın da erkeğe kusur olarak yüklenmesi gerekir. Bu durumda boşanmaya sebebiyet veren olaylarda evlilik birliği içerisinde bağımsız konut temin etmeyen ve kadına fiziksel şiddet uygulayan erkeğin tam kusurlu olduğu ve erkeğin kadına fiziksel şiddet uygulamasının davacı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 174 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedilebilmesi için boşanmaya sebep olan olayların kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunması gerekir. O halde davacı kadın yararına uygun miktarda manevî tazminata da hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu kadının manevî tazminat talebinin reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadının reddedilen manevî tazminat talebi yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,
2.İlk Derece Mahkemesi kararının kadının reddedilen manevî tazminat talebi yönünden kadın yararına BOZULMASINA,
3.Davacı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
24.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.