Mahkeme : ŞANLIURFA 1. Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hüküm : Mahkûmiyet
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-) Sanığın adli sicil kaydında yer alan Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2008/87 esas ve 2008/180 karar sayılı ilamının 19.01.2009 tarihinde infaz edilmesi ve infaz tarihinden itibaren TCK'nın 58/2-b maddesi uyarınca 3 yıldan fazla sürenin geçmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının ve bu ilam yerine Hilvan Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.03.2006 tarih, 2005/216 esas ve 2006/48 karar sayılı ilamı ile kenevir ekme suçundan verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetin tekerrür uygulamasına esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-) Gerekçeli karar başlığında tahliye tarihinin “19.02.2013” yerine “19.02.213” olarak hatalı yazılması,
3-) TCK'nın 53. maddesi uygulanırken, TCK’nın 53. maddesinin (3.) fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, sanığın kendi alt soyu dışındaki kişilerle ilgili, bu maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen “velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunma yetkisi”nden yoksun bırakılmasının hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden, yoksunluğun tümü için koşullu salıverilmeye kadar sürmesine karar verilmesi ve 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca giderilmesi mümkün bulunduğundan;
1-Tekerrür uygulanmasına ilişkin bölümün gerekçe kısmından çıkarılarak yerine ''Hilvan Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/216 esas ve 2006/48 karar sayılı ilamı ile kenevir ekme suçundan verilen 2 yıl 1 ay hapis cezası nedeniyle, sanık hakkında hükmolunan cezanın TCK'nın 58. maddesinin 6. fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine'' ibaresinin yazılması,
2-Gerekçeli karar başlığında tahliye tarihinin “19.02.2013” olarak yazılması,
3-TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,
Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy