Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
Sanığın duruşmada alınan 26.02.2013 tarihli savunmasında başka bir uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle tutuklu bulunduğunu beyan ettiği, UYAP sisteminden yapılan kontrolde de 24/12/2012 tarihinde Mersin'den Antalya'ya giden otobüste yapılan arama sonucu ele geçirilen esrarın sanığa ait olduğu ve bu şekilde işlediği ileri sürülen "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçu nedeniyle 26.04.2013 tarihli iddianame ile dava açıldığı, Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nde 2013/147 esas ve 2013/368 karar sayılı dosyada yargılama yapıldığı, sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin 30.10.2014 tarihli 2014/4596 esas ve 2014/12083 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği anlaşıldığından, suç konusu uyuşturucu maddelerin incelemeye konu davadaki olayda ele geçirilen maddelerden farklı olması ve 28/06/2011 tarihli eylem ile 24/12/2012 tarihli eylem arasında bir yıl altı ay gibi bir zaman aralığının bulunması dikkate alındığında iki eylem arasında fiili kesintinin gerçekleştiği ve suç işleme kararının yenilendiği, bu sebeple 24/12/2012 tarihli eylemin ayrı bir suç olarak değerlendirilmesi nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.