Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi
Suçlar : 1-Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma
2-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hükümler : 1-Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet
2-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan denetimli serbestlik tedbiri
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
A-Şikayetçi vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma suçunun 5237 sayılı TCK'nın İkinci Kitabının "topluma karşı suçlar" başlıklı Üçüncü Kısmının "kamunun sağlığına karşı suçlar" başlığını taşıyan Üçüncü Bölümünde düzenlenmiş olması; belirtilen özelliği gereğince, katılan ...'ın CMK'nın 237. maddesi uyarınca mağdur veya suçtan zarar gören sıfatıyla bu suçlarla ilgili davalara katılma ve hükmü temyiz etme hakkının olmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz inceleme isteğinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri gereğince REDDİNE,
B-Sanık hakkında, kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçundan verilen hükmün incelenmesinde;
Uyuşturucu madde kullanmak suçundan kurulan hüküm niteliği itibariyle itiraza tâbi olması nedeniyle, sanığın bu konudaki temyiz isteği itiraz olarak kabul edilerek, itirazlarla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,
C- Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanığın duruşmada "suça konu uyuşturucu maddeyi mağdur ...'ye verdiğini" beyan ederek, mağdurun soyut beyanı dışında başka delil olmadığı aşamada ikrarıyla kendi suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumlarının yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları yerinde olduğundan, CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA,
11.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.