Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükümlü ... hakkında Sulh Ceza Mahkemesi'nce 24.07.2013 tarihinde 2009/911 esas ve 2010/2546 karar sayı ile verilen kamu davasının düşürülmesine ilişkin ek kararın kanun yararına bozulmasına ilişkin talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 26.01.2015 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
(Kapatılan) Beyoğlu 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 10.12.2010 tarihinde 2009/911 esas ve 2010/2546 karar sayı ile verilen, hükümlü ...'nun TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri maddesi gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca aynı Kanun'un 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına ve 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191/7. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve aynı Kanunun 191/7. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması halinde kamu davasının düşürülmesine ilişkin hükmün kesinleştiği; tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerini yerine getirmesi üzerine, Sulh Ceza Mahkemesi'nce 24.07.2013 tarihinde 2009/911 esas ve 2010/2546 karar sayılı ek karar ile hükümlünün tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğu gerekçesiyle TCK'nın 191/5. maddesi gereğince açılan kamu davasının düşürülmesine karar verildiği anlaşılmıştır.
Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/7. maddesi uyarınca, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması halinde mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğundan bahisle kamu davasının düşürülmesine ve 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu hükümlerine aykırı şekilde adli sicil kaydının silinmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Sulh Ceza Mahkemesi'nin 24.07.2013 tarihli ek kararının bozulması istenmiştir.
Dosya kapsamına göre, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu verilen kanun yararına bozma isteğine konu 24.07.2013 tarihli kararın, hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edilmemesi nedeniyle kesinleşmediği anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin (1). fıkrası uyarınca, ancak temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar ya da hükümler hakkında kanun yararına bozma yoluna başvurulabilmesi karşısında, yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin bu aşamada REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 15.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.