Mahkeme : 2. Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama
Hüküm : Mahkûmiyet
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
A-Sanık ...'ın hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanıklar ..., ... ve ... hakkında bozma nedenine göre sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,
B-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Hükmedilen hapis cezasının süresine göre 5320 sayılı Kanun'un 8/1, 1412 sayılı CMUK'nın 318. ve CMK'nın 299. maddeleri uyarınca sanık ... müdafiinin duruşma isteminin reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.
Kendilerinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen sanıkların savunmalarının aksine, diğer sanık ...'dan ele geçirilen uyuşturucu maddelerle ilgileri bulunduğuna veya ... suçuna iştirak ettiklerine ilişkin, ... soyut beyanları dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, sanıkların beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA,
09/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.