Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hükümler : a-Mahkûmiyet; İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 26/10/2016 tarih 2016/245 esas ve 2016/289 sayılı kararı
b-1-)İstinaf başvurusunun esastan reddi; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’nin 16.02.2017 tarih – 2017/201 esas ve 2017/270 karar
2-)Temyiz isteminin reddine dair ek karar;İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’nin 23.06.2017 tarih – 2017/201 esas ve 2017/270 karar
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle temyiz edenin sıfatı, başvurusu süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanık müdafinin 16.02.2017 tarihli hükme karşı 15.05.2017 ve 16.05.2017 tarihli dilekçeleriyle eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, CMK'nın 42/1. maddesi hükmüne göre eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olması karşısında, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin temyiz talebinin reddine ilişkin verdiği 23.06.2017 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun bulunduğu kabul edilip bu karar kaldırılmak suretiyle yapılan incelemede,
Bölge Adliye Mahkemesi'nin gerekçeli kararının 24.02.2017 tarihinde sanık müdafinin ofisinde daimi çalışanı Selim Terzioğlu imzasına tebliğ edildiği gerekçesiyle 06.03.2017 tarihinde kesinleştirildiği anlaşılmakla, sanık müdafinin, tebligatı alan kişinin çalışanı olmaması nedeniyle tebligatın usulsüz olduğunu beyan etmesi karşısında; Selim Terzioğlu isimli kişinin tebligatın yapıldığı tarihte sanık müdafinin ofisinde çalışan kişi olup olmadığının araştırılıp sonucuna göre temyiz talebinin süresinde olup olmadığının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, temyiz isteminin reddine ilişkin Ek kararın BOZULMASINA, 17.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.