Mahkeme: Ağır Ceza Mahkemesi
Suçlar: 1-Uyuşturucu madde ticareti yapma
2-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm: Mahkûmiyet
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
A- Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine ancak;
24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmaması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde olduğundan CMK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;
TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
B- Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;
1- 25/10/2014 suç tarihli dava harici olayda, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 11/12/2014 tarihli ve 2014/8638 soruşturma, 2014/141 sayılı kararıyla “Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesine” karar verildiği, yine Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nca sanığın erteleme süresi içerisinde yeniden uyuşturucu madde kullandığı iddiasıyla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılıp 25/10/2014 tarihli olahakkında Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesi'ne 02/12/2015 tarihli, 2015/2527 esas sayılı iddianameyle kamu davası açıldığı, ancak Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/04/2016 tarih, 2016/4 esas ve 2016/305 sayılı kararı ile erteleme süresi içerisinde işlendiği iddia olunan suçun unsurlarının oluşmadığı ve sanığın denetimi ihlal etmediği kabul edilerek sanık hakkında açılan kamu davasının durmasına karar verildiği ve kararın kesinleştiği, inceleme konusu işbu dosyadaki suç tarihinin ise 25/02/2016 olduğu, yapılan UYAP sorgulamasında; 25/10/2014 - 25/02/2016 tarihleri arasında işlenen başka bir kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık hakkında soruşturma yada kovuşturma yapılmadığının anlaşıldığı, 5237 sayılı Kanun’un 191/5. maddesinde yer alan “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” biçimindeki düzenleme dikkate alındığında, sanığın 25/10/2014 tarihinde işlediği suç nedeniyle hükmedilen erteleme süresi içerisinde 25/02/2016 tarihinde yeniden “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçunu işlediği ve eylemin denetimli serbestlik kararının ihlali niteliğinde olup ayrı bir suç oluşturmadığı gözetilmeden sanığın yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
2- Kabule göre de;
a-Sanık hakkında temel ceza belirlenirken “TCK'nın 191/5. maddesi yollamasıyla aynı yasanın 191/1. maddesi gereğince” denilmek suretiyle TCK'nın 191/5. maddesinde yer alan düzenlemeye aykırı şekilde hüküm kurulması,
b-24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmaması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 14.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.