İNCELENEN KARARLA
İLGİLİ BİLGİLER
Mahkeme: .... . Asliye Ceza Mahkemesi
Karar Tarihi-Numarası: 21/09/2017- 2017/541 esas ve 2017/522 karar
Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm: Mahkûmiyet
Dosya İncelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
5320 sayılı Kanunun 8. maddesinde, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmi Gazetede ilan edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ila 326 ncı maddeleri uygulanır." düzenlemesine yer verilmiş olup, temyize konu dosya üzerinden, Bölge Adliye Mahkemeleri göreve başlamadan önce kurulan hükmün, temyiz incelemesinden geçtiği ve halihazırda kesinleşmediği dikkate alındığında, 05/08/2017 tarihinde yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanunun 21. maddesi ile değişik CMK'nın 291/1. maddesi uyarınca temyiz süresinin, "yedi" günden, "on beş" güne çıkarılmasına ilişkin düzenlemenin somut olaya uygulanamayacağı, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca karar kesinleşinceye kadar uygulanacak temyiz süresinin, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde yer alan "tefhim veya tebliğden itibaren işleyecek olan bir haftalık süre" olduğu gözetilmeden, hüküm fıkrasında temyiz süresinin, "bir hafta" yerine, Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine aykırılık oluşturacak şekilde, "15 gün" şeklinde gösterilmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı ve kararın, 08/12/2017 tarihinde sanığa tebliğ edilmesinden itibaren, hüküm verildikten sonra dosyaya vekaletname sunan sanık müdafii tarafından, 15 günlük süre içerisinde 22/12/2017 tarihinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, temyiz isteminin "öğrenme" üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
./..
Dosya kapsamından, sanığın bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemediği, dolayısı ile somut olayda, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca "kamu davasının düşmesi" koşullarının oluşmadığı ancak; sanık hakkında temyize konu eylemi nedeniyle öncesinde tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmadığının anlaşılması karşısında, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde sanık hakkında "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15/11/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.