Mahkeme : ADANA 4. Çocuk Mahkemesi
Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm : Mahkumiyet
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
1) Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında “11.07.2013” yerine “2013 yılı” olarak yazılması,
2) Her ne kadar mahkemece, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinde ceza süreleri yönünden lehe aleyhe değerlendirilmesi yapılmış ise de; 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olan 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesinde yer alan diğer düzenlemeler yönünden ayrıca değerlendirilip karşılaştırma yapılması sonucuna göre, lehe kanun tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, belirtilen nitelikte karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,
3) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, hüküm tarihinden önce yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin belirlenmesi için Cumhuriyet Başsavcılığı kanalıyla da araştırma yapılması gerektiği gözetilmeden, sadece Denetimli Serbestlik Müdürlüğü, İlamat İnfaz Bürosu ve adli sicil kaydındaki bilgiler değerlendirilerek eksik araştırma ile hüküm kurulmuş olması,
4) Sanık hakkında verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazı sırasında Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’nün 09.07.2014 tarihli yazısında Ankara Çocuk Eğitimevinde bulunan sanığın cezaevinden tahliye olduğu, ikamet adresinin da Sarıçam Mah. 2469 sk. No:32 Yüreğir/Adana adresi olduğunun bildirildiği, Adana Cumhuriyet Başsavcılığı Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çağrı yazısının sanığın bilinen en son adresine mernis kaydı düşülmeden çıkartılması gerektiği halde mernis kaydı düşülerek, TK’nın 21/2 maddesine göre tebligat yapılacağına dair bir şerh düşülmeden çıkartıldığı ve bu halde dağıtıcı tarafından TK 21/2 maddesine göre tebliğ işlemi yapamayacağı halde yapılan tebligatın usulsüz olduğu, denetimli serbestlik müdürlüğünce çağrı kağıdının ayrıca sanığın duruşmada beyan ettiği adrese çıkartıldığı tebligatın bila tebliğ edilmesi üzerine sanığın mernis adresine TK 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi gerektiğine dair şerh düşülerek çağrı kağıdının çıkartılması gerekirken TK 35. maddesine göre tebliğ yapmasının usulsüz olduğu ve sanığa usulüne uygun bir çağrı kağıdının tebliğinin olmadığı, sanık da mahkemedeki savunmalarında, “tarafıma uyuşturucu tedavisi hususunda herhangi bir tebligat yapılmadı”, “haberim olmadığı için denetimli serbestliğe uyamadım” şeklinde beyanı karşısında; mahkemece tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin devamına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yargılamaya devam edilip mahkûmiyet kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy