Mahkeme : İSTANBUL 69. Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm : Mahkûmiyet; (Açıklanması geri bırakılan hükmün, CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanması suretiyle)
Dosya İncelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanığın, yokluğunda 24/02/2011 tarihinde verilen "TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına " ilişkin kararın, daha önce tebligat yapılmayan mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edilmesi gerekirken, söz konusu adresin, "mernis adresi" olduğu belirtilmeden düzenlenen tebligat mazbatasının, "sanığın adresinden taşındığı" belirtilerek 25/04/2011 tarihinde iade edildiği, ardından aynı adrese, daha önce tebligat yapılmadığı gözetilmeden, Tebligat Kanunu'nun 35/1-2. maddeleri uyarınca 23/05/2011 tarihinde usulüne aykırı şekilde tebligat yapıldığı, bu haliyle sanığa usulüne uygun şekilde tebliğ edilmeyen 24/02/2011 tarihli "tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararın kesinleşmediği, dolayısıyla bu karara dayanılarak yapılan tüm işlemlerin ve temyize konu 09/05/2015 tarihli mahkûmiyet kararının hukuki değerden yoksun olduğu, sanığın 16/06/2015 tarihli temyiz dilekçesinin, 24/02/2011 tarihli "tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına " ilişkin karara yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup, itiraz kanun yoluna tabi bulunması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 05/03/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.