Mahkeme : AKÇAABAT 1.Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm : Mahkûmiyet
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Tebligat memuru, tebliğ yapılacak kişinin veya onun adına tebligatı almaya ehil kişilerin adreste bulunmamaları halinde, bu kişilerin adreste bulunmama sebeplerini komşu, yönetici, kapıcı vb. kişilere sorarak araştırmalı, tespitlerini onların beyanlarını ve imzalarını alarak tebliğ mazbatasına şerh etmeli ya da imzadan imtina etmeleri halinde bu durumu tebliğ mazbatasına şerh etmelidir. Dosya içerisindeki gerekçeli kararın tebliğine ilişkin tebligat parçasında ise, söz konusu adresin sanığın mernis adresi olduğundan bahisle Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesine göre tebliğ edildiği belirtilerek sanığın adreste bulunmama sebebi komşu, yönetici vb. kişilerden sorulup araştırılmadan bu konuda herhangi bir açıklama yazılmadan yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından; öğrenme üzerine sanığın kararı süresi içerisinde temyiz ettiği kabul edilerek, tebliğnamenin bu konuya ilişkin temyiz isteminin reddi düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;
Sanığın yokluğunda verilen Akçaabat Sulh Ceza Mahkemesinin 19.06.2014 tarih, 2013/674 esas, 2014/529 karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına dair kararın, sanık tarafından mahkemeye bildirilen adrese söz konusu adresin sanığın mernis adresi olduğundan bahisle Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesine göre tebliğ edildiği belirtilerek, sanığın adreste bulunmama sebebi komşu, yönetici vb. kişilerden sorulup araştırılmadan bu konuda herhangi bir açıklama yazılmadan yapılan usulsüz tebligat ile Trabzon Denetimli Serbestlik ve Yardım Şube Müdürlüğü'ne gönderilerek infazına başlandığı, bu hali ile19.06.2014 tarihli söz konusu kararın kesinleşmediği, akabinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından usulüne uygun tebligatlar yapılmadan denetim dosyasının kapatılması sonrası verilen Akçaabat 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2015 tarih, 2015/64 esas ve 2015/921 karar sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu anlaşıldığından,
Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen "tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararlar, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre durma kararı niteliğinde olup itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 08.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy