(6831 S. K. m. 1) (YİBK 03.06.1998 T. 1998/8-347 E. 1998/394 K.)
Taraflar arasındaki orman tahdidine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda, davanın kabulü yolunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Davacılar Ali G. ve arkadaşları, kadastro Mahkemesi sıfatı ile Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesine vermiş oldukları 23.01.2001 tarihli dava dilekçesinde Mamak İlçesi Boğaziçi Mahallesinde bulunan 959 m2 yüzölçümündeki 37235 ada 1 parselin doğusunda bulunan 250 m2 taşınmazın imardan önce kendilerine ait 1992 tarihli tapu kaydı kapsamında kaldığı halde ağaçlandırma sahası içine alınarak 1994 yalında yapılan orman kadastrosunda orman sınırları içinde bırakıldığını, 1957 baskı tarihli memleket haritalarında orman sayılmayan yerlerden olan taşınmaza ilişkin orman kadastro işleminin iptali ile adlarına tescilini istemişlerdir. Kadastro Mahkemesi sıfatıyla davaya bakan Ankara 1. Asliye Hukuk mahkemesi tarafından askı tarihinden itibaren altı aylık süre geçtikten sonra dava açıldığından görevsizliğe karar verilmiş, dosya asliye 6. hukuk mahkemesine gönderilmiş, asliye 6 hukuk mahkemesinde yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 37235 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 200 m2 kesimini orman kadastro sınırları içerisine alan orman kadastro komisyon kararının iptaline, tescile gerek olmadığından, tescil isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamalarının 22.11.1994 tarihinden ilan edildiği, tahdide itiraz davasının ise 23.01.2001 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 10 yıllık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.
Dosya içerisine, Mamak 1. Bölge Tapu Sicil müdürlüğü tarafından konulan Üreğil Köyü, arsa niteliğinde ve 959 m2 yüzölçümündeki 37235 ada 1 parsele ait tapu kaydının incelenmesinde; 01.10.1992 tarihinde imar sonucunda Ali G. ve arkadaşları adına tapuda kayıtlı olduğu anlaşılmakta öncesinin 140 numaralı tapulama parseli olduğu belirtilmektedir.
Keşifte bilgisine başvurulan iki kişiden oluşan uzman orman bilirkişi ve fen bilirkişi raporlarında; dava konusu edilen kesimin 37235 ada 1 parsel sayılı taşınmazın orman kadastro sınırları dahilinde kalan 200 m2 bölümü olduğunu, 37235 ada 1 parsel sayılı taşınmazın öncesi olan 140 sayılı parselin 1951 yılında tapulama sonucunda tescil edildiğini, Orman Yönetimi tarafından yapılan ağaçlandırma çalışması sonrasında, orman kadastro komisyonunca orman sınırları içine alındığını, üzerinde iki adet gecekondu tipi bina île Orman Yönetimi tarafından ağaçlandırma çalışmaları sırasında dikilmiş beş adet badem ağacı ile üç adet meşe ağacı bulunduğunu, kök ve kalıntı bulunmadığını, 1957 tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafında açık alanda bulunduğunu, sonuçta 37235 ada 1 parsel sayılı taşınmazın dava konusu olan 200 m2 bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğunu belirtmişlerdir.
139 ve 340 parsellere komşu olan Üreğil Köyü 270 parsel sayılı taşınmaz ise ihdasen 1.145.000 m2 yüzölçümünde ham toprak niteliğinde Hazine adına tapuda kayıtlı iken Maliye Bakanlığı MİLLİ Emlak Genel Müdürü Şafak K. imzalı 02.04.1987 tarihli yazısı ile yeşil kuşak projesi içerisinde ağaçlandırılmak üzere Orman Bakanlığına (Orman Genel Müdürlüğü) 178 sayılı kararnamenin 13/c maddesi gereğince tahsis edilmiştir.
Milli Emlak Genel Müdürlüğünün görevlerini gösteren 178 sayılı Maliye Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin, 13. maddesinin (d) fıkrası Hazinenin özel mülkiyetinde veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden, kamu hizmeti için kullanılması gerekli olanları, genel katma ve özel bütçeli idarelere tahsis etmek ve tahsis amacının ortadan kalkması veya amaç dışı kullanılması halinde tahsisi kaldırmak; tahsisi kaldırılan taşınmaz mallar üzerinde Hazine dışındaki kamu kurum ve kuruluşlarına ait yapı ve tesisleri tasfiye etmek, tasfiyeye ilişkin esas ve usulleri belirtmek hükmünü taşımaktadır.
139 ve 140 sayılı parsellere ilişkin kadastro krokisi ile imar sonucu ifraz krokilerinin ve bilirkişi krokilerinin incelenmesinde, 1992 yılında imar uygulaması sonucu oluşan 37235 ada 1 parsel sayılı taşınmazın, orman kadastrosu sırasında 358, 359, 360 numaralı orman tahdit sınır noktalarına göre, orman sınırları içerisinde bulunan dava konusu 200 m2 bölümünün 139 ve 140 parsellerin kadastro çaplarının dışında bulunduğu ve 1987 yılında ağaçlandırılmak üzere Milli Emlak Genel Müdürlüğü tarafından yeşil kuşak projesi kapsamında ağaçlandırılmak üzere tahsis edilen 270 parsel sayılı taşınmazdan edinildiği anlaşılmaktadır.
Hazinenin tapulu taşınmazını orman yetiştirmek üzere tahsis etmesi halinde, o taşınmaz özel mülkü olmaktan çıkar ve kamu emlaki niteliğine dönüşür.
Hukuk Genel Kurulunun 03.06.1998 tarih ve 1998/8-347 Esas 1998/394 karar ile 12.12.2001 tarih ve 2001/20-1118 Esas, 2001/1156 karar sayılı kararlarında da benimsendiği gibi Hazine tarafından 178 sayılı kanun hükmünce kararnamenin 13/d maddesi uyarınca Orman Genel Müdürlüğüne ağaçlandırılma amacı ile tahsis edilen bu amaca uygun olarak orman oluşturulup 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesine göre tahdit içine alınan taşınmazın kamu malı (orman) niteliğini kazandığının kabulü ile bu niteliği devam ederken yapılan imar planı uygulamaları ve değişikliklerinin mümkün olmadığı gözetilerek davacı gerçek kişilerin Orman Yönetimi aleyhine açtığı orman tahdidine itiraz davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 14.10.2003 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy