(6831 S. K. m. 2, 11)
Dava: Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Ayşe G. vekili, Mustafa K. ve Hasan K. ve Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Yörede 1979 yılında yapılan kadastro sırasında Demirtaş Köyü 468 ve 469 parsel sayılı sırasıyla 3700 m2 ve 2060 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar belgesizden Hazine adına, 457 ve 458 parseller belgesizden, 467 parsel tapu kaydı ile Hüseyin Kula, 463 parsel belgesizden Hüseyin G., 464 parsel belgesizden Mehmet G., 472 parsel belgesizden Mehmet U. adlarına tesbit edilmiştir. Gerçek kişilerin itirazları tapulama komisyonunca reddedilmiş ve tesbit gibi tescile karar verilmiştir. Davacılar, zilyetlik-tapu kaydı-mirasen intikal ve taksime dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece davacı Mustafa G.ün Hüseyin G. aleyhine 463 parselde açtığı davanın kabulüne, 463 parselin Mustafa G. mirasçıları adına tapuya tesciline, davacılardan Ertokuş S.un 458 parselde açtığı davanın reddine, Mehmet Kula'nın 468 parselde rızai talebine dayanak Hazine aleyhine açtığı davanın kabulüne, aynı miktar ve niteliği ile Mehmet K. adına tapuya tesciline, Fatma O. ve arkadaşlarının 457, 458, 467, 468, 469, 463, 464 ve 472 parsellere ilişkin davaların reddine, 457, 458, 464, 467 ve 472 parsellerin niteliği ve yüzölçümleri ile tesbit gibi malikleri adına tapuya tesciline, 469 parsel hakkında mahkemece verilen 1980/28 Esas 1983/11 sayılı kararı kesinleşmiş bulunduğundan, bu parsel hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, davalı Ayşe G. vekili, 463 parsel yönünden, davalılar Hüseyin K. mirasçıları Mustafa K. ve Hasan K. 468 parselin kök muristen geldiği ve taksim yapılmadığı savı ile, Hazine vekili 468 parselin orman sayılan yerlerden olduğu savı ile hükmü temyiz etmişlerdir. İtirazları komisyonca red edilen ve dava açan davacıların temyizleri yoktur.
Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit ve dava tarihinden sonra 27.12.1998 1tarihinde ilanı yapılıp, dava nedeniyle kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.
1) Mahkeme hükmü davalı Ayşe G. vekiline 23.12.2002 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise, H.Y.U.Y.nın 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra davalı Ayşe G. vekili tarafından 08.01.2003 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.
2) Çekişme konusu Demirtaş Köyü 469 parsel mahkemenin 1980/28 Esasında açılan kadastro tesbitine itiraz davasında uzman orman bilirkişi tarafından yapılan inceleme sonunda orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığından 14.03.1983 gün ve 1983/11 sayılı kararı ile tesbit dışı bırakılmasına karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir. Eldeki temyize konu dosyada ise mahkemece 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca orman olduğu belirlenen taşınmazın bu niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, hüküm yerinde Demirtaş Kasabası 469 parsele ilişkin mahkememizin 1983/28-11 sayılı kesinleşmiş kararı bulunduğundan bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına denilmiş olması doğru değil ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasında yer alan Demirtaş Kasabası 469 parsele ilişkin mahkememizin 1983/20-11 sayılı kesinleşmiş kararı bulunduğundan bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına cümlesi kaldırılarak; bunun yerine, Demirtaş Beldesi (Köyü) 469 parsel sayılı taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca orman niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.'nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle onanması gerekmiştir.
3) Demirtaş Köyü 468 parsel yönünden Hazine ile davalılar Mustafa K. ve Hasan K.'nın temyizlerine gelince; mahkemece hükme dayanak alınan uzman orman bilirkişi Kamil G. tarafından düzenlenen 10.04.1995 tarihli raporda, çekişmeli 468 parsel numaralı taşınmazın resmi belgelere dayalı biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek haritasında gösterilmiştir. Mahkemece rapor gözardı edilerek 468 parselin Hüseyin oğlu Mehmet K. adına tesciline karar verilmiştir. Oysa; öncesi orman olan ve orman sayılan bir yerde salt zilyetliğe değer verilemeyeceği gibi dayanılan tapu kaydı ve vergi kaydı dahi hukuki değerini yitirir. Bu olgular karşısında, gerçek kişilerin bu parsele yönelik dava ve temyiz itirazlarının reddiyle 468 parselin orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.
1) 1. bendde açıklanan nedenlerle davalı Ayşe G.'ün temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine,
2) Yukarıda 2. bendde açıklanan nedenlerle; 469 parsele ilişkin hüküm fıkrasının düzeltilerek ONANMASINA,
Sonuç: 3. bendde açıklanan nedenlerle 468 parsele ilişkin davalılar Mustafa ve Hasan K.'nın temyiz itirazlarının reddine, Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu parsel yönünden BOZULMASINA, 06.06.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy