20. Hukuk Dairesi 2010/13331 E., 2010/15924 K.
"İçtihat Metni"
Taraflar arasındaki zilyetlik şerhine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı H..... D.. tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı, 28/04/2010 tarihli dava dilekçesiyle, Anamur İlçesi, Boğuntu Köyünde 6831 Sayılı Orman Yasasının ek 4. maddesi gereğince yapılan kadastro tespiti sırasında, Hazine adına tespit edilen Boğuntu Köyü 101 ada 536 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesinde gösterilen zilyetlik şerhinin hatalı olduğunu, taşınmazın tek başına kendi zilyetliğinde olduğu iddiasıyla, beyanlar hanesinde davalı İ... G.... adına olan zilyetlik şerhinin iptali istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davacının davasının reddine ve Mersin İli, Anamur İlçesi, Boğuntu Köyü, 101 ada 536 nolu parselin tapulama tespit tutanağının beyanlar hanesindeki kullanıcısının davacı Kaya kızı H..... D.. ile D.... oğlu İ... G.... olduğuna dair şerhin iptaline, beyanlar hanesindeki kullanıcıya ilişkin kısmın boş olarak bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davacı H..... D.. tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin 5831 Sayılı Yasa ile 3402 Sayılı Yasaya eklenen ek 4. maddesi gereğince yapılan kadastro tespitinin beyanlar hanesinde gösterilen zilyetlik şerhine itiraz niteliğindedir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 3116 Sayılı Yasaya göre 1949 yılında ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 3302 Sayılı Yasaya göre 03/04/2000 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.
Kadastro tespiti sırasında çekişmeli taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesine Kaya kızı H..... D..'ın kullanımında olduğu konusunda şerh verilmiş, İ... G....'in itirazı üzerine Kadastro komisyonunun 11/04/2010 günlü kararı ile İ... G.... ve H..... D..'ın kullanımında olduğunun, kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş ve bunun üzerine H..... D.. taşınmazın tamamının yalnız kendi kullanımında olduğunu ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan keşif sonunda taşınmazı hiç kimsenin kullanmadığı anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine, beyanlar hanesindeki şerhin iptaline, kullanıcı kısmının boş olarak bırakılmasına karar verilmiş ise de, talep dışına çıkılarak beyanlar hanesindeki şerhin tamamen kaldırılması doğru değildir. Zira, H.Y.U.Y.'nın 74. maddesi gereğince Hakim taleple bağlıdır. Talep dışına çıkarak karar veremez. Bu nedenle, Hazinenin beyanlar hanesindeki şerhin kaldırılmasına yönelik herhangi bir davası bulunmadığı takdirde, mahkemece davanın reddine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken beyanlar hanesindeki şerhin tamamen kaldırılması usul ve yasaya aykırıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı H..... D..'ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 15/12/2010 günü oybirliği ile karar verildi.