MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki şerhin silinmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacılar ... ve ... 03.08.2009 tarihli dilekçeleriyle tapuda adına kayıtlı olan ... Köyü (Mahallesi) 5136 ada 6 sayılı parselin ormanla ilgisinin olmadığını, taşınmazın tapu kaydını beyanlar hanesinde bulunan 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı yönündeki yasal dayanağı bulunmayan şerhin iptalini istemiştir. Mahkemece davanın KABULÜNE, çekişmeli ... Köyü 5136 ada 6 sayılı parselin tapu kaydının beyanlar hanesinde yer alan “6831 Sayılı Yasanın değişik 2. maddesine istinaden Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan alanda kalmaktadır” şeklindeki şerhin silinmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, tapu kaydının beyanlar hanesindeki 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı yönündeki şerhin silinmesine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 numaralı orman kadastro komisyonuna bağlı 4 numaralı ekipçe yapılıp 24.03.1976 tarihinde, itirazlar incelenerek sonuçları 7 numaralı komisyonca 06.04.1983 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, 1988 yılında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.
Tapuda arsa niteliği ve 425 m2 yüzölçümüyle davacı gerçek kişi adına kayıtlı olan çekişmeli parsel, genel kadastroda gerçek kişiler adına tesbit edilen ... Köyü 246 sayılı parselden, bir kısım gerçek kişiler, Orman Yönetimi ve Vakıflar Yönetimi arasında görülen dava sonunda, Tapulama Mahkemesinin 25.04.1978 gün ve 1970/302-1978/17 sayılı kararı ve bu kararın gerçek kişiler temiyiz üzerine Yargıtay’ca bozulmasından sonra verilen Tapulama Mahkemesinin 27.12.1984 gün ve 1983/555-950 sayılı kararının kesinleşmesi üzerine ifrazen ... ... adına tapuya tescil edilen 499 (sayılı parselin yola terk edilen 27150 m2 yüzölçümündeki bölümü çıktıktan sonra geri kalan 480 m2) ve 498 sayılı parselin (yola terk edilen 9045 m2 bölümü çıktıktan sonra geri kalan 30755 m2 bölümünün) birleştirilmesiyle oluşan 31235 m2 yüzölçümündeki 514 sayılı parselin ve genel kadastroda yol olarak tapulama dışı bırakılan alanların, 2981 Sayılı Yasa hükümlerine göre tevhit ve ifrazıyla oluşmuştur.
Mahkemece, kesinleşmiş orman kadastro tutanak ve haritaları ile makiye ayırma tutanak ve haritalarının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen
uzman bilirkişi ve harita mühendisi bilirkişi raporuyla çekişmeli parselin, gerçek kişiler adına tesbit edilen 246 sayılı parselin kadastro tesbitine, Orman Yönetimi, Vakıflar Yönetimi ve bir kısım gerçek kişilerin itirazı üzerine, Orman Yönetimi ve Vakıflar Yönetiminin davalarının reddine ilişkin tapulama Mahkemesinin 25.04.1978 gün ve 1970/302-1978/17; 22.06.1982 gün ve 1979/3-297; 27.12.1984 gün ve 1983/555-950 sayılı kararlarının kesinleşmesiyle ifrazen gerçek kişiler adına tapuya tescil edilen ... Köyü 498 ve 499 sayılı parsellerin tevhidi ile oluşan 514 sayılı parselin, 2981 sayılı yasa hükümlerine göre ifraz edilmesi ile oluştuğu ve fiili olarak da bu parsel içinde bulunduğu, 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu sınırları içindeyken, 1952 yılında makiye ayrıldığı daha sonra, 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı saptanmışsa da, sözü edilen Tapulama Mahkemesi kararlarının davacı gerçek kişilerin bayileri ile Orman Yönetimi arasında, çekişmeli parselin orman sayılmayan yerlerden olduğuna ilişkin, 3402 Sayılı Yasanın 34 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 766 Sayılı Yasanın 55. Maddesi gereğince, H.Y.U.Y.’nın 237. maddesi anlamında kesin hüküm oluşturduğu gözetilerek, gerçek kişilerin davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı Hazinenin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 17.06.2010 günü oybirliği ile karar verildi.