MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 12.05.2005 gün 1705-6228 sayılı bozma kararında özetle: "... Kasabasında bulunan ve 1957 yılında yapılan kadastro sırasında çalılık ve fundalık olarak tespit harici bırakılan taşınmaz hakkında açılan tescil davasının kısmen kabulüne karar verilmişse de, davacı adına tescile karar verilen (A)=6321 m2 işaretli taşınmazın egiminin %15-20 civarında olduğu, komşu 4 sayılı parsele ait tapu ve vergi kayıtlarının çekişmeli taşınmazı sınır göstermediği, komşu 7 sayılı parsele ait 1997/104 sayılı dosyaya ait tescil krokisinin de çekişmeli taşınmazın fundalık olarak görüldüğü, taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın1/j maddesine göre orman sayılan yerlerden olduğundan davanın reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalılardan Hazine vekili tarafından vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. Maddesine göre açılan tescil istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere tespit tarihinden önce 1953 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.
Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, bozma kararı öncesinde hazine vekili lehine vekalet ücreti takdir edildiği halde, bozmadan sonra davayı Malmüdürünün temsil etmesi nedeniyle hazine lehine vekalet ücreti takdir edilmediği, oysa davanın baştan beri bir bütün ve birbirinin devamı niteliğinde olduğu, tescil davalarında orman yönetimi ve hazine arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunduğu, davanın reddi sebebinin de her iki idare için ortak olduğu, A.A.Ü.T. nin 3/2. maddesinde müteselsilen sorumlu olanlar aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesi halinde red sebebi ortak olan davalılar lehine tek vekalet ücretine hükmedileceğinin açıklandığı, bu durumda Hazineye ve Orman Yönetimine ortak bir vekalet ücreti takdiri gerekirken, mahkemece yukarıda açıklanan nedenle Hazineye vekalet ücreti takdir edilmemesi, yalnızca
Orman Yönetimi lehine takdir edilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, hükmün 3. paragrafının hükümden çıkartılarak bunun yerine "Davalı ... yönetimi ve Hazine kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden AAÜT'ne göre 400.00.- TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Hazine ve Orman Yönetimine verilmesine" cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.nın 438/7. maddesi gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 23.06.2010 günü oybirliği ile karar verildi.