MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı; kadastro mahkemesinde açmış olduğu davada ... köyü 171 ada 1 parsel ile 167 ada 15 parseller bir bütün halinde kendisi kullanımında olduğu halde kadastro sırasında ortasından yol geçirilerek iki parçaya ayrıldığını ileri sürerek tespitin iptali ile yol olarak bırakılan yerin adına tescilini istemiştir. Mahkemece, tutanağı düzenlenmeyen yol niteliğindeki yerle ilgili uyuşmazlığın kadastro mahkemesince çözümlenemeyeceği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiş; davacı tarafından sulh hukuk mahkemesinde temyize konu dava açılmıştır. Sulh hukuk mahkemesi, taşınmazın paftasında yol olarak gösterildiği 2006 yılından davanın açıldığı tarihe kadar 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmamış olması nedeniyle davayı reddetmiştir. Bu karar davacının temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesi tarafından bozulmuştur. 24/02/2010 tarih, 2009/19425 - 2010/2233 sayılı bozma ilamında özetle; “Davanın askı ilan süresi içinde kadastro mahkemesinde açıldığı, davacının kadastro öncesi nedene dayandığı bu nedenle işin esasına girilerek elde edilecek deliller gereğince bir hüküm kurulması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne Kayabaşı köyü 171 ada 1 parsel ile 167 ada 15 parseller arasında yol olarak bırakılan ve bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen yerin ayrı bir parsel numarası verilmek suretiyle davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, yol olarak kadastro harici bırakılan taşınmazın tesciline ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1998 yılında 6831 sayılı Yasa gereğince orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları birlikte yapılmış; sonuçları 22/12/1999 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davacı yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 19/01/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.