MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen kıymet takdirine itiraz davası sırasında davacı taraf vekili 14/12/2010 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.
Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:
K A R A R
... İcra Hukuk Mahkemesinin 2003/151 E. sayılı dosyasında davalı vekili 14.12.2010 tarihli dilekçesi ile reddi hakim talebinde bulunmuştur. Ret talebini merci sıfatıyla inceleyen ... İcra Hukuk Mahkemesi 15.03.2011 tarih 2011/1 D.İş – 2011/1 sayılı kararında reddi hakim talebinin reddine, H.Y.Y.’nın 36/A maddesi gereğince kesin olarak karar vermiştir. Bu karar davacı vekili tarafından 13.04.2011 tarihli dilekçesi ile temyiz edilmiştir. Davacı vekilinin temyiz talebi aynı mahkemenin 19.04.2011 tarih 2011/1 D.İş – 2011/1 sayılı ek kararı ile reddedilmiştir. Davacı vekili bu son kararı da 16.05.2011 tarihli dilekçesi ile temyiz etmiştir.
Dosyanın incelenmesi neticesinde hem reddi hakim talebinin reddi hem de temyiz talebinin reddine ilişkin kararlarının usul ve yasaya uygun olduğu görülmüştür. Çünkü, davacı vekilinin reddi hakim dilekçesinde ileriye sürdü nedenler H.Y.Y.’nın 28 ve 29. maddelerinde gösterilen ret nedenlerinden değildir. Reddi hakim talebinin reddine ilişkin kararın davacı tarafça temyizi de mümkün değildir. Kıymet takdirine itiraz davası sonucu verilen karar kesindir. H.Y.Y.’nın 36/A maddesi gereğince esas hüküm bakımından temyiz yolu kapalı bulunan dava ve işlerde hakimin reddi istemi ile ilgili merci kararlarının kesin olduğu açık bir şekilde gösterilmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE
istek halinde peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 03/10/2011 gününde oybirliği ile arar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy