MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi
Taraflar arasındaki orman tahdidine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı, ... köyünde yapılan kadastro çalışmaları sırasında, Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.11.1973 gün 1973/697-1096 sayılı kararı ile adına tescil edilen 7362 m² yüzölçümlü taşınmazın 1782,46 m²'lik bölümünün 263 ada 2 parsel sayılı orman niteliği ile Hazine adına tesbit edilen parsel içinde bırakıldığı iddiasıyla Orman Yönetimine husumet yönelterek dava açmıştır. Mahkemece orman parseli hakkında kadastro tesbit tutanağı düzenlenmediği, daha önce yapılıp kesinleşen orman kadastrosunun 3402 sayılı Yasanın 22/son maddesi gereğince tapu kütüğüne aktarılması işlemi yapıldığı gerekçesi ile 263 ada 2 sayılı orman parseli yönünden açılan davada, dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine, karar kesinleştiğinde 10 günlük süre içerisinde talep halinde dosyanın nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından esasa, Orman Yönetimi tarafından vekalet ücretine yönelik temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman tahdidine itiraz davasıdır.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1965 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 8 nolu orman kadastro komisyonu tarafından 1977 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması ile 8 Nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından 1985 yılında 3302 sayılı Yasaya göre yapılıp 14/09/1989 tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve genel arazi kadastrosundan önce yapılan orman kadastrosunun kesinleşmiş olduğu, 3402 Sayılı Yasanın 22/5. maddesi gereğince kesinleşen orman kadastrosunun tapu kütüğüne aktarılması amacıyla, taşınmaza ada ve parsel numarası verildiği belirlendiğine göre yazılı biçimde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, kendisini vekil ile temsil ettiren davalı ... Yönetimi yararına vekilinin sarf ettiği emek ve mesai dikkate alınarak 3402 Sayılı Yasanın 31. maddesi gereğince vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenmesi ve görevli mahkemede yargılama yürütülmemesi şartına bağlı olarak vekalet ücreti takdir edilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, hüküm
fıkrasının 5. bendinin tamamen kaldırılarak yerine beşinci bend olarak "Davalı ... Yönetimi vekilinin sarf ettiği emek ve mesaisine karşılık 3402 sayılı Yasanın 31. maddesi uyarınca 500.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Yönetimine verilmesine,” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve H.Y.U.Y.nın 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 11.07.2011 günü oybirliği ile karar verildi.