MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi
Taraflar arasındaki tavzih davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
1981 yılında yapılan kadastro sırasında ... köyü 790 sayılı 4.620 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, komşu 789 parsele uygulanan vergi kaydının sınırı mera okuduğundan kayıt miktar fazlasının meradan açıldığından söz edilerek mera niteliği ile sınırlandırılmıştır.İtirazı kadastro komisyonunca reddedilen ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine tutunarak çekişmeli taşınmazın adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Fethiye Kadastro Mahkemesince 26.05.1987 gün 1987/19-188 sayılı ilam ile çekişmeli taşınmazın mera olmadığı, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine, dava konusu taşınmazın tapulama tutanağının iptali ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hükmün ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesince “Taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu,mera niteliğinde bulunmadığı , davacı tarafından ihya edildiği ancak ihya edildiği gün ile tesbit tarihi arasında 20 yıllık sürenin dolmadığı” gerekçesiyle onanarak 27.08.1991 tarihinde kesinleşmiştir. Hazine 20.10.2010 havale tarihli dilekçe ile Fethiye Kadastro Mahkemesinin 26.05.1987 gün 1987/19-188 sayılı ilamında çekişmeli 790 sayılı taşınmazın nitelik belirtilmeden Hazine adına tescil edildiğinden kararın infazının yapılamadığını, tavzih yoluyla taşınmazın niteliğinin belirlenmesini istemiştir. Mahkemece 02.12.2011 tarihli ek karar ile eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarının uygulanmadığı, taşınmazın niteliğinin tesbiti yeniden yargılama yapılmasını gerektirdiğinden tavzih isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, tavzih istemine ilişkindir.
Mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Şöyle ki; Fethiye Kadastro Mahkemesinin 26.05.1987 gün 1987/19-188 sayılı dosyasında hükme dayanak yapılan ziraat ve orman raporunda çekişmeli taşınmaz üzerinde deliceden aşılama aşı yaşı 10 olan 36 tane zeytin ağacı bulunduğu, zeminin sürülemez ekilemez taşlık kayalık niteliğinde olduğu belirtilmiştir.Yerel mahkemece çekişmeli taşınmazın kadastro tutanağının iptal edilerek nitelik belirtilmeden Hazine adına tesciline karar verildiği, o halde Yargıtay 7. Hukuk Dairesince bu durum gözetilmeksizin taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu, mera niteliğinde bulunmadığı, davacı tarafından ihya edildiği gün ile tesbit tarihi arasında 20 yıllık sürenin bulunmadığı gerekçesiyle yerel mahkeme kararı onanarak kesinleşmiştir. Orman ve ziraat raporu ve Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin onama gerekçesi ve dosya kapsamı karşısında artık taşınmazın niteliğinin belirlenmesi için yeniden keşif ve orman araştırması yapmaya gerek
yoktur. Yerel mahkemenin tavzih isteminin red gerekçesi dosya kapsamı ile örtüşmemektedir. Bu sebeple Fethiye Kadastro Mahkemesince 26.05.1987 gün 1987/19-188 sayılı ilam ile maddi yanılgıya dayalı olarak hüküm yerinde çekişmeli taşınmazın kadastro tutanağının iptaline ve nitelik belirtilmeden Hazine adına tesciline karar verildiği anlaşıldığından Hazinenin tavzih isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan 02.12.2011 günlü ek kararın BOZULMASINA 09.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy