MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasında görülen tazminat davası sırasında davacı vekili reddi hakim yoluna başvurmuştur.
Talebi inceleyen merci tarafından verilen hakimin reddi talebinin reddedilen hakim tarafından verilen kararın HMK.nun 41. maddesi kapsamında olması nedeniyle KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA ilişkin verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Mahkeme hükmü davacı vekiline 30.05.2012 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise, 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 432. maddesinde öngörülen 7 günlük yasal süre geçirildikten sonra davacı vekili tarafından 14/06/2012 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 01/10/2012 günü oybirliği ile karar verildi.