Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen 3402 sayılı Kanunun ek 4. maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında, .... Mahallesi 121 ada 1 sayılı parsel davalı Hazine adına tesbit edilmiştir. 1974 yılında yapılan arazi kadastrosunda 484 parsel tarla niteliğinde davalı .... adına tapuya kayıt ve tescil edilmiştir. 484 nolu taşınmaz yönünden 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen 3402 sayılı Kanunun ek 4. maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında tamamı 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkartılan sahada kalmakta olduğu, askı suretiyle ilân edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, dava konusu 121 ada 1 ve 484 sayılı parsellerin kesinleşen orman kadastrosu çalışmaları içindeki pafta ile 3402 sayılı Kanunun ek 4. maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmaları karşılaştırıldığında dava konusu parsellerin bir kısmının ormanlık alanda kaldığı iddiasıyla, parsellerin orman tahdit sınırları içerisine giren tesbitlerinin iptali için dava açmıştır. Yargılama sırasında, 484 sayılı parsel tefrik edilerek, mahkemenin 2011/3 esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmuş ve mahkemece; davanın reddine ve 484 sayılı parsel sayılı taşınmazın tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kullanım kadastrosuna itiraza ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1965 yılında yapılarak 23/02/1966 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman tahdidi ile 15.12.1989’da ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde çalışmaları bulunmaktadır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporuna çekişmeli taşınmazın kesinleşen 2/B madde alanında kaldığı ve eylemli biçimde orman olmadığı belirlenerek davanın reddi yolunda hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davanın reddi ile yetinilmesi gerekirken, tapuda kayıtlı 484 sayılı parsel hakkında tesbit gibi tesciline ve taşınmaz üzerindeki eylemli orman şerhinin kaldırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasının 1. bendinin davanın reddine cümlesinden sonra gelen "davaya konu Sakarya İli, Sapanca İlçesi, Dibektaş Mahallesi, Kızıltepe Mevkiinde kain 484 parsel sayılı taşınmazın tesbit gibi tesciline" cümlesininin ve 2. bendin tamamının hüküm fıkrasından çıkartılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 14/03/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy