MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı, ... Kasabası, ... Mahallesinde yapılan kadastro çalışmalarında yaklaşık 4000 m² yüzölçümlü taşınmazının ... ... adına tespit edilen 269 ada 19 sayılı parsel ile Hazine adına tesbit edilen 267 ada 176 sayılı orman parseli içinde kaldığı iddiasıyla, kadastro mahkemesinde dava açmıştır. Mahkemece, 2009/43-113 sayılı karar ile davalı taşınmazlar, yol olarak tesbit harici bırakıldığından, görevsizlik kararı verilerek sulh hukuk mahkemesine gönderilmiştir. Sulh hukuk mahkemesinin davanın kabulüne ilişkin kararının Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2011/1972-5360 sayılı kararı ile, taşınmazın bulunduğu Belediyenin davaya dahil edilmesi için karar bozulmuştur. Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra, H.U.M.K.’nun 114/g maddesine göre dava şartı olan gider avansının yatırılmamış olması nedeniyle, dava şartı yokluğu sebebiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre ... biçimde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davacının davası reddedildiğine göre, davalı Hazine vekilinin sarf ettiği emek ve mesaisi dikkate alınarak, lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde belirlenen esaslara göre vekâlet ücreti takdir edilmesi gerekirken, vekalet ücretine hükmedilmemesi yanlış ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, hüküm fıkrasına, "davalı Hazine vekilinin sarf ettiği emek ve mesaisine karşılık Avukatlık Asgari Ücret tarifesi uyarınca 600.-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı Hazineye verilmesine,”cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 27.12.2012 günü oy birliği ile karar verildi.