MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi
Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacılar, zilyetliğe dayanarak yörede ilk kez yapılan ve 03/04/2007 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu sırasında Eşikli Köyünde bulunan taşınmazlarının orman sınırı içine alınması işleminin yanlış olduğunu iddia ederek, bu yerlere ait sınırlamanın iptali ile adlarına tescili istemiyle dava açmıştır. Davanın devamı sırasında yörede genel arazi kadastro yapılarak davalı taşınmazların içinde bulunduğu orman parseli hakkında kadastro tutanağı düzenlenmeksizin 102 ada 1 parsel numarası verilerek 3402 sayılı Kanunun 22/son maddesi gereğince orman niteliği ile kütüğe aktarılmıştır.
Mahkemece asıl ve birleşen davaların reddine, 102 ada 1 parsel içersinde yer alan bilirkişi raporunda (A), (B), (C) ve (D) harfleri ile gösterilen kısımların tesbit gibi tescillerine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, çekişmeli 102 ada 1 parsel sayılı taşınmaz, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 22/son maddesi gereğince hakkında kadastro tutanağı tanzim edilmeksizin tapu kütüğüne aktarıldığına göre mahkemece davanın reddi ile yetinilmesi gerekirken, taşınmazın tesbit gibi tesciline karar verilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasının 1, 2 ve 3 numaralı bendlerinin çıkarılarak yerine ''Asıl ve birleşen davaların REDDİNE'' cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 12/09/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy