MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen dava sırasında davacılar tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.
Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Mahkeme hükmü davacılara 20.02.2013 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 36/A maddesinde öngörülen (7) günlük kanunî süre geçirildikten sonra davacılar tarafından 04.03.2013 tarihinde verilmiştir. Her nekadar merci tarafından temyiz süresi 15 gün olarak gösterilmiş ise de, anılan kanun maddesinin amir hükmü karşısında temyiz süresinin yanlış olarak gösterilmesi, davacılar yararına hak doğurmayacaktır. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra temyiz isteminde bulunulduğundan temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacıların temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, istek halinde peşin harcın temyiz edenlere iadesine 24/06/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy