MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı ..., 2/6/2006 tarihli dava dilekçesi ile kadastro mahkemesinde açtığı davada, sınırlarını bildirdiği taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını ve yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yolu ile edinme koşullarının oluştuğunu belirterek Medenî Kanunun 713. maddesi uyarınca tescilini talep ve dava etmiştir.
Kadastro mahkemesince, dava konusu taşınmaz için kadastro tutanağı düzenlenmediği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiş, dava dosyası sulh hukuk mahkemesine gönderilmiştir.
Sulh hukuk mahkemesinde yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne; bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen mavi ve yeşil renkle tanınan 955,24 m2 taşınmazın davacı adına tesciline ve evin kırmızı renkle gösterilen 0,86 m2 kısmının ormana tecavüzlü olduğunun şerh düşülmesine karar verilmiş; davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 23/06/2011 tarih ve 2011/7875 E.-7961 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.
Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Mahkemece yapılan araştırma inceleme ve uygulama hükme yeterli değildir. Şöyle ki; Dairenin geri çevirme kararı üzerine orman bilirkişisi tarafından düzenlenen ek rapor ekindeki 1963 ve 1983 tarihli memleket haritalarında çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin bir bölümü, 2005 yılında düzenlenen kadastro paftasında ise taşınmazın tamamı yol olarak gözükmektedir.
Mahkemece, çekişmeli taşınmazın öncesinde ve halen yol olarak kullanılıp kullanılmadığı, kapanmış yol olup olmadığı, kapanmış ise hangi tarihte kapandığı, köylüler tarafından önceden ve halen yol olarak kullanılıp kullanılmadığı yönünde gerekli inceleme, araştırma ve uygulama yapılmamıştır. Bilindiği üzere kamunun kullanımında olan yollar kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla kazanılamaz. Bundan ayrı keşifte dinlenen 2 yerel bilirkişi ve bir tanık çekişmeli taşınmazın davacının kayınpederi tarafından tarla olarak kullanıldığı, daha sonra davacıya verildiği, davacının da 1995 yılında bu yere ev ve ahır yaptığı açıklanmış ise de dosyadaki kadastro paftasında 1995 yılında yapıldığı belirtilen ev ve ahır gözükmemektedir. Bu sebeple, çekişmeli taşınmaz üzerinde davacı yararına imar ve ihya ile kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşup oluşmadığı yönünde duraksama olmuştur. Bundan ayrı, yörede 04/04/2006 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 4999 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan düzeltme işlemi bulunduğu halde, orman bilirkişisi tarafından çekişmeli taşınmazın düzeltme haritasındaki konumu gösterilmemiştir. Açıklanan hususlar gözönünde bulundurularak yeniden inceleme ve araştırma yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi ” gereğine değinilmiştir.
-2-
Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucu davanın kabulü ile ... Köyü, ... Mevkiinde bulunan 12/01/2012 tarihli rapor ve ek 1 nolu krokide (A) harfiyle gösterilen 955,24 m2 taşınmazın davacı adına tesciline, aynı rapor ve krokide kırmızı renkle gösterilen 0,86 m2'lik davacının evine ait kısmın ormana tecavüzlü olduğunun şerhine karar verilmiş, hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapusuz taşınmazın tescil istemine ilişkindir
Taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 2005 yılında yapılmış ve sonuçları 24.05.2006 - 22.06.2006 tarihleri arasında ilân edilmiş ve kesinleşmiştir
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişisi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, çekişmeli taşınmazın 12/01/2012 tarihli rapor ve ek 1 nolu krokide (A) harfiyle gösterilen 955,24 m2 kısmının orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davacı yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 16/01/2014 günü oy birliği ile karar verildi.