MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişiler vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı 08.10.2004 günlü dilekçesiyle tapuda adına kayıtlı olan .... Köyü (Mahallesi) 248 sayılı parselden müfrez 861 sayılı parselin orman sayılan yerlerden olmadığına ilişkin kesinleşmiş mahkeme kararının bulunduğundan tapu kaydının beyanlar hanesindeki “6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı” şeklindeki kanunî dayanağı bulunmayan şerhin iptalini istemiştir.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı gerçek kişiler vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, tapu kaydının beyanlar hanesindeki 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı yönündeki şerhin silinmesine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 numaralı Orman Kadastro Komisyonuna bağlı 4 numaralı Ekipçe yapılıp 24.03.1976 tarihinde itirazlar incelenerek sonuçları 7 numaralı Komisyonca 06.04.1983 tarihinde ilân edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması, 1988 yılında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilân edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması vardır.
Tapuda tarla niteliği ve 37370 m² yüzölçümüyle davacı gerçek kişi adına kayıtlı olan çekişmeli ... Köyü 861 sayılı parsel, genel kadastroda gerçek kişiler adına tesbit edilen .... Köyü 248 sayılı parselden, bir kısım gerçek kişiler, Orman Yönetimi ve Vakıflar Yönetimi arasında görülen dava sonunda, Tapulama Mahkemesinin 27.12.1984 gün ve 1983/555 - 950 sayılı kararının kesinleşmesi üzerine ifrazen davacıların murisi ... adına tapuya tescil edilmiştir.
Genel kadastroda 248 sayılı parselin gerçek kişiler adına tesbit edildiği, 248 parsel ile birlikte 245, 246 ve 253 parsellerin tesbitine ilişkin olarak Orman Yönetimi, Vakıflar Yönetimi ve bir kısım gerçek kişilerin itirazı üzerine, Tapulama Mahkemesinin Orman Yönetimi ve Vakıflar Yönetiminin davalarının reddine ilişkin 25.04.1978 gün ve 1970/302-1978/17; 22.06.1982 gün ve 1979/3-297; 27.12.1984 gün ve 1983/555 - 950 sayılı kararlarının kesinleşmesiyle gerçek kişiler adına tapuya tescil edildiği, daha sonra ise kamulaştırma nedeniyle 860 ve 861 parsellere ifraz gördüğü ve 861 parselin gerçek kişiler adına tescil edildiği
anlaşılmaktadır. Tapulama Mahkemesinin 248 sayılı parselin orman sayılmayan yerlerden olduğuna ilişkin sözü edilen kararları davalı gerçek kişilerin bayileri ile Orman Yönetimi açısından 3402 sayılı Kanunun 34 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 766 sayılı Kanunun 55. maddesi gereğince, H.M.K.’nun 303. maddesi anlamında kesin hüküm oluşturmaktadır. Ayrıca, Tapulama Mahkemesinin yukarıda açıklanan kararı ile orman sınırı dışına çıkartılan 246 parselin ifrazı ile 498 ve 499 sayılı parsellerin, bu iki parselin tevhidi ile de 514 sayılı parselin oluştuğu, bu parselin de 2981 sayılı Kanun hükümlerine göre ifraz edilmesi ile oluşan 5134 ada 1 sayılı parsel üzerinde ki “tapu kaydına 07.02.1995 tarih 1085 yevmiye ile konulan 6831 sayılı Kanunun değişik 2. maddesine istinaden Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan alanda kalmaktadır” şerhinin terkinine ilişkin Antalya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 01.11.2011 gün 2011/413-366 sayılı kararının Dairece yapılan temyiz incelemesi sonucu 02.10.2012 gün 2012/1544 - 11106 sayılı karar ile onanmıştır. Hal böyle olunca, dava konusu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu yönünde tarafları bağlayıcı kesin hüküm bulunduğundan davanın kabulü ile tapu kaydının beyanlar hanesine 07.02.1995 tarihinde 1085 yevmeye ile konulan “6831 sayılı Kanunun değişik 2. maddesine istinaden Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan alanda kalmaktadır” şerhinin silinmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı gerçek kişilerin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 10/09/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.