MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi
Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar Orman Yönetim ve ... dışındaki davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı ... Yönetimi vekili 29/01/2007 tarihli dilekçesinde ; ... Köyünde bulunan ve dilekçeye ekli listede belirtilen 219 adet taşınmazın 2/B niteliğinde Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığını, ancak taşınmazların halen orman sayılan yerlerden olduğunu bildirerek, tespitlerin iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.
Davacıların taşınmazların kendi zilyeliklerinde olduğu iddiasıyla Hazine adına yapılan tesbitlerin iptali ve adlarına tescil istemiyle açtığı davaların 27.06.2008 gün ve 2008/148 karar sayılı karar ile ... Kadastro Mahkemesinin 2007/116 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiş ise de, daha sonra 08.05.2009 günlü ara kararla 2007/31, 78, 80, 86, 39, 42, 44, 57 Esas sayılı dosyalar yönünden yeniden tefrik kararı verilmiştir.
Mahkemece, dava tarihinden sonra 12.07.2007 tarihi itibarıyla orman kadastrosunun (2/B) kesinleştiği, Orman Yönetimince açılan davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle davanın reddine; gerçek kişilerin davasının da taşınmazların evveliyatının orman olması ve zilyedlikle iktisabının mümkün olmaması nedeniyle reddine, çekişmeli 107 ada 14 ve 15, 118 ada 7, 122 ada 2 ve 4, 178 ada 10, 180 ada 1, 181 ada 8, 199 ada 35, 36 ve 37, 200 ada 2, 4, 5, 40, 46, 47, 52, 53, 57, 58, 59, 64, 69, 72, 74, 75, 76, 78, 81, 82, 85, 86, 87, 88, 89, 90, 91, 92, 93, 94, 109, 110, 111, 112, 115, 116, 117, 118, 122, 126, 127, 129, 130, 131, 132, 133, 137, 138, 139, 140, 143, 144, 145, 152, 154, 155, 156, 157, 158, 159, 162, 163, 170, 171, 196, 197, 198, 200 ve 201, 201 ada 7, 8, 9, 10, 11, 14, 15, 19, 22, 24, 31, 32, 36, 37, 45, 46, 47, 48, 49, 51, 52, 53, 54, 56, 57, 58, 60, 61, 62, 66, 67, 68, 69, 92, 93, 94, 96, 97, 98, 100, 101, 103, 104, 105, 107, 108, 112, 113, 114, 117, 118, 121, 122, 123, 124 ve 125, 202 ada 12, 203 ada 1, 219 ada 16, 17, 18, 21, 22, 23, 26, 27, 37, 38, 39, 40, 41, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 52, 59, 62, 63, 64, 66, 69, 72, 73, 74, 78, 81, 82, 88, 89, 90, 94, 95, 97, 98, 99, 102, 104, 105, 106, 111, 112, 114, 115, 117, 118, 119, 122, 123, 124, 126, 127, 128, 145, 146, 148, 149, 153, 154, 156, 158, 159, 160, 161, 162, 164, 168, 173, 178, 180, 182, 187 ve 189 ile 221 ada 8 parsel sayılı taşınmazların tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve ... dışındaki davacılar vekili tarafından tefrik edilen dosyalar yönünden temyiz edilmiştir.
Taşınmazların bulunduğu yörede, dava tarihinden önce 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanuna göre yapılıp 27.06.1974 tarihinde kesinleşen seri bazda orman kadastrosu, 12.07.2007 tarihinde yapılan 3302 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı Kanuna göre 2/B madde uygulaması, arazi kadastrosu ile birlikte 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesine göre yapılıp 29.12.2006- 29.01.2007 tarihleri arasında ilân edilen ve kesinleşmeyen orman kadastro çalışmaları vardır.
Dava, kadastro tesbitine ve 2/B uygulamasına itiraz niteliğindedir.
Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Davacı ... Yönetimince, taşınmazların orman niteliğini kaybetmediği iddia edildiğine göre, dava, taşınmazın gerçekten 2/B madde uygulamasına konu olup olmadığı, konu olmuşsa 2/B madde koşullarının oluşup oluşmadığı ve taşınmazın kesinleşen orman sınırları içinde kalıp kalmadığına ilişkin olup bu hali ile aynı zamanda 2/B madde uygulamasına itiraz niteliğindedir. Bu nedenle, mahkemenin 2/B uygulamasının kesinleştiği şeklindeki gerekçesinde isabet bulunmamaktadır. Bunun yanı sıra hükme esas alınan uzman
bilirkişi raporuna ekli memleket haritası ile orman kadastro haritasının tarihleri belli olmadığı gibi; 2/B madde uygulamasının askı ilânı ve çalışma tutanakları getirtilmemiş, taşınmazların orman niteliğini yitirip yitirmedikleri, 2/B uygulamasının yerinde olup olmadığı, taşınmazların kendi hallerine bırakıldığı takdirde tekrar ormana dönüşüp dönüşmeyeceği olguları raporda tartışılmadan, soyut bir ifade ile “ 31.12.1981 tarihinden önce orman niteliğini kaybettikleri” açıklanmıştır. Ayrıca, bu davadan tefrik edilip, mahkemenin 2009/6 (bozma öncesi 2007/86) sayılı dosyasında yargılamasına devam edilen ...’un dava ettiği 200 ada 126 sayılı parsel hakkında her iki dosyada da karar verilmiştir. 126 sayılı parselin tutanak aslı, tefrik kararı verilmesine rağmen, temyize konu dosya içindedir.
O halde, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman kadastrosu ile aplikasyon ve 2/B madde uygulamasına ilişkin tüm haritalar, askı ilânı, çalışma tutanakları ilgili yerlerden getirtilmeli, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu fen memurundan oluşturulacak dört kişilik bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte 2 Eylül 1986 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan 6831 sayılı Orman Kanununa Göre Orman Kadastrosu ve aynı Kanunun 2/B Maddesinin Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 54. maddesi uyarınca hazırlanan Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde yazılı “orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, hava fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.” hükmü ile 15.07.2004 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin “Teknik İşler” başlıklı Dokuzuncu Bölümde yazılı esaslar gözönünde bulundurularak uygulama yapılmalı, yerel bilirkişi beyanlarına başvurularak yerinde bulunmayan orman sınır noktaları, bulunanlardan hareketle tutanak ve haritalarda yazılı mevkii, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre, orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan hava fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli, anlatılan yöntemle bulunan ilk orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeğe çevrilerek, çekişmeli taşınmazların orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı, aynı ya da yakın orman sınır hatlarında, dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilerek bilirkişilerden müşterek imzalı rapor ve kroki alınmalı, ilk orman kadastro harita ve tutanakları ile aplikasyon ve 2/B madde harita ve tutanaklarının uyumsuz olması halinde yukarıda yazılı Yönetmelikler ile Teknik İzahnamelerde yazılı tutanakların düzenlenmesine esas alınan hava fotoğrafı ve memleket haritası ile desteklenen ve gerçek duruma uygun düşen tutanaklara değer verileceği düşünülmeli, davalı taşınmazların 2/B uygulaması ile orman dışına çıkarıldığının saptanması halinde ise; 2/B madde uygulamasının kesinleşmediği düşünülmeli ve 6831 sayılı Kanunun değişik 2/B maddesinde ki (bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak kaybetmiş yerlerin orman rejimi dışına çıkartılacağı) düzenlemeden doğal ve gerçek anlamda nitelik kaybının anlaşılması gerektiği, yoksa her isteyenin ormanlarda doğal olarak bulunan deliceleri aşılaması, bina ya da eklentilerini inşa etmesi, erozyona sebep olacak biçimde araziyi teraslaması ya da orman bitkilerini kökleyip tarım yapmaya teşebbüs etmesi veya 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesi gereğince hiçbir zaman kişiler adına tapuya tescil edilemeyecek ve özel mülk olamayacak orman içi açıklığı niteliğinde olan yerlerin kanun maddesinde anlatılan bilim ve fen bakımından nitelik kaybı oluşturmayacağı, bu tür eylemlerin zorla ve ormanın tahribi sonucu niteliğinin kaybettirilmesini ve toprak erozyonu, ormanların ortadan kalkması, doğanın ve çevrenin bozulup yok olması sonuçlarını doğuracağı, 6831 sayılı Kanunun 2/4. maddesinde sayılan yerlerde 2/B madde uygulamasının yapılamayacağı, yukarıda anlatılan eylemler sonucu ormanların yok edilmesinin ve baştan beri 6831 sayılı Kanunun 17. maddesinde anılan orman içi açıklık niteliğinde olan veya sonradan bu hale gelen yerlerin bilim ve fen bakımından orman niteliğini kaybetme olarak kabul edilemeyeceği gözönünde bulundurularak, uzman orman bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın orman bütünlüğünü bozmama, su ve toprak rejimine ve çevresindeki ekosistemlerinin tüm
öğeleriyle kendisini yenileyebilme gücüne zarar vermeme, ormancılık çalışmalarının etkenlik, verimlilik ve karlılık düzeylerini düşürmeme, taşınmaz üzerinde insan elinin çekilmesi ve olduğu gibi bırakılması halinde yeniden orman haline dönüşüp dönüşemeyeceği gibi koşullar birlikte değerlendirilip, dava konusu taşınmazın hangi doğal olaylar ve eylemler sonucu bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak kaybettiği ya da etmediği incelenerek, bu olgular tartışılmalı ve taşınmazların hangi maddi ve bilimsel olgular sonucu nitelik kaybettiği açıklanmalı, 08.05.2009 günlü ara kararla tefrik edilen 2007/31, 78, 80, 86, 39, 42, 44 ve 57 sayılı dosyaların davacıları karar başlığında gösterilmemeli, o davalara konu taşınmazların tutanak asılları gönderilmemişse, ilgili dosyaya gönderilmeli ve o dosyalarda ne karar verildiği araştırılarak kararda tartışılmalıdır.
Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hükme yöneltilen temyiz itirazlarının kabulü ile usûl ve kanuna uygun olmayan hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 19/11/2013 günü oy birliği ile karar verildi.