MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tapu iptali tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı Hazine vekili, ... Köyü, ... sayılı parselin (17.877,05 m2) tapuda davalı adına kayıtlı olduğunu, taşınmazın 1976 yılında yapılan 1744 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması sonucu kısmen Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığını ve işlemin kesinleştiğini bildirerek, bu bölümün tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne, (B) harfi ile işaretli 1858 m2 ve (B1) işaretli 9,44 m2'lik bölümlerinin tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Dairenin 13.07.2011 gün ve 2011/5131-9246 sayılı kararıyla düzeltilerek onanmış, daha sonra davalılar vekili karar düzeltme istemiş, Dairenin 07.11.2012 gün ve 2012/10969-12199 sayılı kararıyla "onama kararından sonra 19.04.2012 tarihinden sonra yürürlüğe giren 6292 sayılı Kanunun uygulanması gerektiği" gerekçesiyle önceki onama kararı kaldırılarak hüküm bozulmuştur.
Bozma kararına uyulduktan sonra, Hazine vekilinin, 13.03.2013 tarihli duruşmada, 6292 sayılı Kanun kapsamında davadan vazgeçtiklerini açıklaması nedeniyle, mahkemece, konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı lehine takdir edilen 1320.- TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, hüküm, davacı Hazine tarafından, davalı lehine takdir edilen vekâlet ücretine yönelik ve davalılar vekili tarafından lehine takdir edilen vekâlet ücretinin az olduğu ve nisbî olarak takdir edilmesi gerektiği istemi ile vekâlet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.
Dava, 1744 sayılı Kanunun 2. maddesi uygulamasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Yörede, 1941 yılında 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışması ile 1977 yılında kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, tapulu 2/B alanlarına ilişkin olarak 6292 sayılı Kanunun 7. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde; "tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulan ve tapuda halen kişiler adına kayıtlı olan taşınmazlardan Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/A veya 2/B belirtmesi bulunan veya konulan taşınmazların tapu kayıtları bedel alınmaksızın geçerli kabul edilir ve tapu kütüklerindeki 2/A veya 2/B belirtmeleri terkin edilerek tescilleri aynen devam eder, aynı gerekçeyle bu nitelikteki taşınmazlar hakkında dava açılmaz, açılan davalardan vazgeçilir, açılan davalar sonucunda tapularının iptaliyle Hazine adına tesciline karar verilen, kesinleşen ve tapuda henüz infaz edilmeyen taşınmazlar hakkında da aynı şekilde işlem yapılır. Ancak, bu kararlardan infaz edilerek tapuda Hazine adına tescil edilen taşınmazlar ise, ilgilileri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl içinde idareye başvurulması hâlinde, bedelsiz olarak önceki kayıt maliklerine veya kanunî mirasçılarına iade edilir." hükümlerinin yer aldığı; somut olayda, Hazine, tapuda gerçek kişi adına kayıtlı olan taşınmazın 2/B'lik alanda kalması nedeniyle tapu kaydının iptalini istediğine, 6292 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra da bu Kanun kapsamında davadan vazgeçtiğine buradaki vazgeçmenin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 307. maddesi ve devamında düzenlenen teknik anlamda bir "feragat" olmayıp, kanundan kaynaklanan ve davalının rıza ve muvafakatının da aranmadığı, kendine özgü (davanın geri alınması niteliğinde) bir vazgeçme olduğu, bu nedenle mahkemece, konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, 6292 sayılı Kanun hükümleri uyarınca sonuçlandırılacak davalarda, yargılama giderlerinin taraflar üzerinde bırakılması ve taraflar leh ve aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerekirken davalı lehine 1320.- TL vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün vekâlet ücretine ilişkin dördüncü bendinin kaldırılarak, yerine "4- Tarafların leh ve aleyhine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına" ibaresi yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 23/12/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy