Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Orman Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı, 11.09.2008 tarihli dava dilekçesi ile; A.. ilçesi, Ç..Köyü, Tekederesi mezrasında bulunan ve orman kadastrosu sırasında 2, 3, 4, 5, 6 ve 7 nolu orman sınır taşları bitişiğinde bulunan yerle ilgili olarak Andırın Sulh Hukuk mahkemesinin 2005/42 Esas sayılı dosyası ile dava açtığını, söz konusu dosyanın birçok dosya ile birleştirilerek, bu dosyanın en son Andırın Sulh Hukuk Mahkemesinin 2004/444 Esas 2005/377 Karar sayılı dosyası olduğunu, dava konusu ettiği yerin, yukarıda belirtilen orman sınır taşları dışında kaldığından tarafına verildiğini; kararın temyiz edildiğini ve Yargıtay tarafından onanıp kesinleştiğini, bu yerde Orman Yönetiminin herhangi bir hak ve alakası kalmadığını iddia ederek, dava konusu A.. ilçesi, Ç.. Köyü, Tekederesi mevkiinde bulunan ve 2, 3, 4, 5, 6 ve 7 nolu orman sınır noktalarının dışında kalan bu yere Orman Yönetiminin ağaç dikmek suretiyle müdahalesinin men'ine ve bu yerin kendisine teslimine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.
Mahkemece, davacının davasının kısmen kabulü ile; teknik bilirkişilerin 05/12/2010 tarihli raporunda (B) harfi ile gösterilen 466,48 m2 yüzölçümündeki kısma, davalı Orman Yönetiminin müdahalesinin men'ine, aynı raporda (A ve C) harfleri ile gösterilen kısımlar bakımından açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Orman Yönetimi vekili tarafından krokide (B) harfi ile gösterilen bölüme yönelik olarak temyiz edilmiştir.
Dava, elatmanın önlenmesine ilişkindir.
Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 09.06.1994 - 09.12.1994 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.
İncelenen dosya kapsamına göre, dava konusu taşınmazın krokide (B) harfi ile gösterilen bölümünün tapuda davacı adına kayıtlı olmadığı gibi davacının bu yeri satın aldığı ya da burada bir üstün hakkı bulunduğunu ispat edemediği, bu kısmın Orman İdaresi tarafından ağaçlandırma sahası olarak belirlendiği ve davacının dava açmakta hukukî yararı bulunmadığı anlaşıldığından, davanın, tümü yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, (B) bölümü hakkında kabule karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Orman Yönetimi vekilin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 06/01/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy