MAHKEMESİ: Akçakoca Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 06/02/2013
NUMARASI: 2011/392 - 2013/82
Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı vekili, E.. K..de 1975 yılında yapılan 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. maddesindeki uygulama çalışmalarında 10 numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından 98-106 O.S. Noktaları içinde kalan E.. K.., 112 ada 16 parsel sayılı taşınmazın davalı adına özel orman olarak sınırlandırıldığını, ayrıca şahıs adına kayıtlı söz konusu tapunun haksız iktisap sonucu devlet ormanlarına uygulanmak sureti ile elde edildiğinin tespit edildiğini, tapu sınırlarını genişletilmeye elverişli ve bitişik devlet ormanı ile aynı vasıf ve karakterde olduğunu, ayırıcı unsur bulunmadığını, taşınmaz üzerindeki ağaçların 20 ve 50 yaşlarında kayın, kestane ağaçları ile kaplı olduğunu, yüzölçümü ve hudutları itibari ile araziye uymadığı belirtilen tapu kayıtlarına itibar edilmesinin mümkün olamayacağını, taşınmazların devlet ormanı olma özelliğini değiştirmeyeceğini belirterek Akçakoca İlçesi, E.. K..de 1975 yılında yapılan 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. maddesindeki uygulama çalışmalarında şahıs ormanı olarak çıkarılan 98-106 O.S. Noktası içinde kalan E.. K.., 112 ada 16 parsel sayılı taşınmaza ilişkin orman kadastrosunun yok hükmünde sayılmasına karar verilmesini dava etmiştir.
Mahkemece, davanın hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1948 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 1744 sayılı Kanuna göre 1975 yılında yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması ile 1993 yılında yapılıp 26.09.1994 tarihinde ilân edilerek, dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.
Mahkemece verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; Dairenin 25.01.1993 gün ve 1992/1529 - 248 sayılı kararı ile diğer kararlarında da benimsediği gibi, orman kadastro komisyonu üyelerinin görevleri dışına çıkarak yaptıkları işlemler yok sayılacağından, Yönetim tarafından herhangi bir süreye bağlı kalınmaksızın işlemlerin iptali için her zaman dava açılabileceği, bu nedenle, mahkemece davanın esasına girilerek toplanacak deliller birlikte değirlendirilip işin esasına yönelik karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeler ile davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle, davacı Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 16/01/2014 günü oy birliği ile karar verildi.