MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.
Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından 24.09.2014 havale tarihli dilekçe ile özetle; [...22.08.2014 tarihli müzekkere ile "...2004 ile 30.08.2007 tarihleri arasında sigortasız, 01.09.2007 ile işten çıkarıldığı, 31.10.2013 tarihine kadar kesintisiz çalışılmıştır. Davacının alacağı aylık emsal ücretin ne kadar olduğunun araştırılması..." istendiğinden, gerekmediği halde görüşün açıklandığı...] gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.
Reddedilen Hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine ve ret talebinde bulunan davalının HMK'nın 42/4. maddesi uyarınca 500.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
HMK'nın 36. maddesine göre reddi hâkim yoluna, taraflardan birisi veya onun nam ve hesabına takip yetkisi bulunan yetkili vekili tarafından, vekâletnamesinde özel yetkisi var ise başvurulabilir (HMK m.74).
Somut olayda, reddi hâkim yoluna başvuran davacı vekiline, vekil olarak atandığına ilişkin ...10. Noterliği tarafından tanzim olunan 19 Ağustos 2013 tarihli ve 17126 yevmiye nolu vekaletnamede hâkimin reddi yoluna başvurulabilmesi için özel yetki verilmediği anlaşılmaktadır.
O halde; mahkemece, reddi hâkim talebinin esası incelenmeksizin bu usulî eksiklikten reddedilmesi gerekirken, yazılı şekilde talebin esası hakkında değerlendirme yapılarak hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile merci kararının BOZULMASINA, sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 07/04/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.