MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi
Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi temsilcisi ile davalılar ... ve ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı ... Yönetimi, 17.01.2013 tarihli dava dilekçesi ile; tapuda davalılar adına tapuya kayıtlı ... Köyü 2220 parsel sayılı taşınmazın, yörede ilk kez yapılan ve 18.12.2012 - 18.06.2013 tarihleri arasında ilân edilen orman kadastrosu sırasında orman sınırı dışında bırakıldığını, taşınmazın orman bütünlüğü içinde, orman sayılan yerlerden olduğundan, bu yere ait sınırlamanın iptaliyle taşınmazın orman sınırları içine alınmasını istemiştir.
Mahkemece, davalı ... yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulü ile;
... İli, ... İlçesi, ... Köyünde kain 2220 parsel sayılı taşınmazın ekli fen ve orman bilirkişilerinin 21/10/2013 tarihli müşterek rapor ve krokilerinde (B) harfi ile gösterilen 1930,78 m2'lik kısmın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşılmakla orman sınırları içine alınmasına, müşterek bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 6831 sayılı Kanunun 11/1. maddesi gereğince on yıllık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın kısmen orman sayılan kısmen orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince temyiz eden davalılardan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdıkları temyiz harcının istek halinde iadesine 26/05/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.