MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.
Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından 30.11.2013 havale tarihli dilekçe ile "...Davalının dosya arasına ibraz edilen belgedeki imzayı inkar ettiği, imzanın da Adli Tıp Kurumunca düzenlenen rapor ile davalıya ait olduğunun anlaşıldığı, raporun davalı vekiline ibrazından sonra davalı tarafça içeriğindeki miktara itiraz edildiği, bunun savunmayı genişletme yasağı içinde olduğundan muvafakatlarının olmadığı, Hâkimin toplanan delillere göre karar vermesi gerekirken davalı vekili ile münazara ve toplantı yapar gibi tartıştığı, yönetim zaafiyeti gösterdiği, gereği düşünüldü denmesine rağmen sekiz defa davalı vekilince sözünün kesildiği, Hâkimin duruşmayı sevk ve idare edemediğinden tarafsızlığından şüphe duyulduğu...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.Reddedilen Hâkim ... ( ... )'nün, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından hâkimin reddi isteminin reddine ve ret talebinde bulunan davacı vekili Av. ...'in HMK'nın 42/4 maddesi uyarınca 750.- TL idarî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 04.03.2014 tarih ve 2014/1139-2770 sayılı kararı ile bozulmuştur. Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; [...1)İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar, H.M.K.’nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle hükmün esasına yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.2) Davacı vekilinin para cezasına yönelik temyiz itirazlarına gelince; davacı vekili, duruşmayı müvekkili adına takip ettiğine ve müvekkili adına hareket ederek reddi hâkim talebinde bulunduğuna göre, davacı asil yerine vekilin para cezası ile yükümlü tutulması usûl ve kanuna aykırıdır.Kabule göre de, HMK'nın 42. maddesi uyarınca reddi hâkim talebinin esastan reddedilmesi ve reddi hâkim isteminin kötüniyetle yapılması halinde HMK'nın 42/4. maddesi uyarınca hükmedilecek para cezasının nevînin "disiplin para cezası" olması gerekirken, merci kararında "idari para cezası" olarak belirtilmesi de doğru değildir...] denilmiştir.
Merci tarafından, bozma kararına uyulduktan sonra, reddi hâkim talebi haksız bulunduğundan, HMK.'nun 42/4 maddesi uyarınca davacının 750.- TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, merci hükmü davacı vekili Av. ... tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, reddi hâkim isteminin esası hakkında verilen 23.12.2013 tarih ve 2013/634-642 Değişik iş sayılı kararın kesinleştiğinden, talebin esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, merci kararında bu hususa ilişkin bir karar verilmemesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; 19.03.2004 tarih ve 2013/634-642 D.iş sayılı Ek Karara birinci paragraf olarak "23.12.2013 tarih ve 2013/634-642 Değişik iş sayılı karar ile verilen reddi hâkim isteminin reddine ilişkin karara karşı yapılan temyiz itirazlarının Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 04.03.2014 tarih ve 2014/1139-2770 sayılı kararı ile reddedilmesi nedeniyle, talebin esası hakkında verilen ret kararının kesinleşmesi nedeniyle bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına," ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 10/06/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy