MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine ve davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Kadastro sırasında Elmacı Köyü 120 ada 306 parsel sayılı 40149,88 m² yüzölçümlü taşınmaz, mera niteliği ile orta malı olarak tesbit edilmiştir.
Davacı Orman Yönetimi vekili, tarafından davalılar aleyhine 02/08/2011 gününde verilen dilekçe ile taşınmaz hakkında İl Mera Komisyonu tarafından mera tahsis kararı alındığı, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla mera kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.
Mahkemece, davanın kabulüne; davalı Hazine adına mera olarak kayıtlı olan, davaya konu 120 ada 306 parsel sayılı taşınmazın mera kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, mera komisyon kararına itiraz niteliğindedir.
Bölgede, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu bulunmamaktadır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, mahkemece, davacı Orman Yönetminin davasının kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, yargılama giderleri kapsamında sayılan karar ve bakiye ilâm harcının, kural olarak; davayı kaybeden taraftan tahsili gerekirse de somut olayda, Orman Yönetiminin açtığı davada davalı Hazine harçtan muaf olduğundan ve davalı konumunda bulunan köy tüzel kişisinin de 3402 sayılı Kanuna 6099 sayılı Kanun ile eklenen 36/A madde uyarınca ilâm harcına mahkum edilemeyeceğinden ve davası kabul edilen Orman Yönetiminden de harcın tahsiline karar verilemeyeceğinden ve bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasının 3. bendi hükümden çıkarılarak yerine “tahsil edilen harcın istek halinde davacı Orman Yönetimine iadesine ” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 12/11/2014 günü oy birliği ile karar verildi.