MAHKEMESİ : Geyve Kadastro Mahkemesi
TARİHİ : 01/02/2013
NUMARASI : 2009/120-2013/6
Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Kadastro sırasında H.. K..160 ada 29 parsel sayılı, 6072,01 m2 yüzölçümümdeki taşınmaz, tarla vasfı ile davalı M.. T.. adına, H..K.. 160 ada 28 parsel sayılı taşınmaz ise tarla vasfıyla davalı E.. B.. adına senetsizden tesbit edilmiştir.
Davacı Orman Yönetimi, 15.05.2009 havale tarihli dilekçeleri ile kadastro sırasında 160 ada 29 parsel sayılı taşınmazın davalı M.. T.. adına ve 160 ada 28 paresl sayılı taşınmazın ise davalı E.. B.. adına tesbit edildiğini, oysa, dava konusu taşınmazların 1998 yılında kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kaldığını ileri sürerek, davalılar adına yapılan tesbitin iptali ile taşınmazların orman vasfıyla tescilini talep etmiştir.
Mahkemece, davacının her bir parsel için açtığı dosyalar birleştirilerek yapılan yargılama sonucu davacı Orman Yönetiminin her iki davasının ayrı ayrı reddine, H.. K.. 160 ada 28 ve 29 parsel sayılı taşınmazların tesbit gibi tapuya kayıt ve tescillerine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 26/03/1998 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması bulunmaktadır.
Mahkemece, dava konusu taşınmazlar yörede yapılan ve 1998 yılında kesinleşen orman tahdit sınırları dışında kaldıkları gerekçesi ile davacı Orman Yönetiminin davasının reddine karar verilmişse de, yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan hüküm kurulmuştur. Şöyle ki, hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazların 586 ve 587 nolu orman sınır noktalarının dışında kaldığı belirtilmiş olup, rapor ekindeki orman tahdit haritasının incelenmesinde dava konusu taşınmazların bitişiğinde 176, 177, 178 ve 179 nolu orman sınır noktaları olduğu gözlemlenmiş ve Dairemizin iade kararı ile bu hususun açıklığa kavuşturulması için ek rapor alınmıştır. İade kararı ile alınan 22.12.2013 tarihli ek raporda dava konusu taşınmaz, bahsi geçen orman sınır noktaları da görülecek orman tahdit haritasında gösterilmiş, dava konusu taşınmazın bitişiğinde ve kuzeyinde bulunan 176, 177, 178 ve 179 nolu orman sınır noktalarının D.. K..orman kadastro çalışma alanında kaldığı, oysa dava konusu taşınmazların H..K.. sınırları içinde kaldığı, bu sebeple taşınmazların H.. K...de bulunan orman sınır noktalarına göre tarifinin yapıldığı belirtilmiştir. Orman İşletme Müdürlüğünce gönderilen orman tahdit haritasının incelenmesinde ise, dava konusu taşınmazların D.. K..e ait orman sınır noktalarına dayanılarak kesinleşen orman sınırları içerisinde kaldığı iddiası ile bu davanın açıldığı anlaşılmış olup; D.... K. ait orman tahdit haritası ve tutanakları da mahkemece dosya içerisine alındıktan sonra, daha önce keşfe katılmamış bir orman ve bir kadastro mühendisi aracılı ile yapılacak keşif sonucu, her iki köye ait kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile her iki köye ait tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 6 ya da 7 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle gösterilmesi sağlanmalı, Orman İşletme Müdürlüğünce gönderilen haritadaki gösterim ile alınacak raporlardaki gösterim arasında farklılık doğduğu takdirde bu farklılığın neden kaynaklandığı da açıklanmak sureti ile araştırma yapılmalı ve oluşacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Orman Yönetiminin davasının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 23/01/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy