MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı ... Yönetimi, Taşköprü İlçesi, Yoğunluk Köyünde yapılan kadastro çalışmalarında OS. 100 ilâ 2239 noktaları arasında kalan Tütenli Deresinin 3116 sayılı Kanuna göre yapılan orman tahdidinde orman sınırları içerisinde kaldığı iddiasıyla dava açmıştır.
Mahkemece, çekişmeli taşınmazın kadastro sırasında dere niteliğiyle tesbit harici bırakıldığından mahkemenin görevsizliğine ve karar kesinleştiğinde dosyanın görevli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Dairenin 14/06/2011 gün ve 2011/3842-7436 sayılı ilâmıyla onanarak kesinleşmesi üzerine asliye mahkemesine gönderilmiştir.
Taşköprü Asliye Hukuk Mahkemesince yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne, 100 nolu orman sınır noktası ile 2239 nolu orman sınır noktaları arasında kalan ve kadastro tesbit çalışmalarında tescil harici bırakılan fen bilirkişi rapor ve krokisinde mavi renkle taralı olarak gösterilen 46576,02 m²'lik bölümün orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastroda dere niteliğiyle tescil harici bırakılan taşınmazın tesciline yöneliktir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1948 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre çekişmeli taşınmazın her iki tarafında orman parselleri bulunduğu, eylemli olarak orman ağaçları ile kaplı ve orman bütünlüğü içinde olduğu, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda da taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 24/02/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.