İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: Osmaniye Kadastro Mahkemesi
TARİHİ: 18/12/2014
NUMARASI: 2014/65-2014/119
DAVACI: Hazine
DAVALILAR: M.. K.. - S.. K..
Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Kadastro çalışmaları sırasında O.. ili, M.. Ç.. köyü 102 ada 576 parsel sayılı, 2.017,93 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, zeytin bahçesi niteliğiyle belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adına tesbit edilmiştir.
Davacı Hazine vekili dava konusu taşınmazda davalının zilyetliğinin oluşmadığını, taşınmazın çalılık ve fundalıktan açma olup, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğunu ileri sürerek tespitin iptali ile taşınmazın Hazine adına tapuya kayıt ve tescilini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonucu taşınmazın evveliyatının orman olması sebebi ile açılan davanın kabulü ile yapılan tespitin iptaline, O.. ili M.. ilçesi Ç.. köyü 102 ada 576 parsel nolu taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce yapılıp 27/03/1996 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalılardan onama harcı alınmasına yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 03/12/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.