İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : İstanbul 19. İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 20/08/2015
NUMARASI : 2015/2-2015/3
DAVACI : G.. K.. Tic. ve İnş. A.Ş.
DAVALI : T.. Ü..
Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.
Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından sunulan 01.07.2015 tarihli dilekçede özetle; "...İcra Hukuk Mahkemesinin 2015/391 Esas sayılı dosyasında; davalı tarafça yıllık olarak talep olunan kira bedellerine karşı davacının müvekkili üniversite adına düzenlediği aylık faturaların mahkemeye ibraz olunduğu, aylık ödemelere ilişkin banka dekontlarının ibraz edildiğini, dava konusu işlemlerin bilirkişi marifeti ile incelenmesi taleplerinin mahkemece reddedildiği, gerçek hukukun tesisinin sağlanmadığı, yemin tanık taleplerinin de reddedildiği..." gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.
Reddedilen hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine, ret talebinde bulunan davalının 500,00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar HMK’nın 36. maddesinde sayılan sebeplerden değildir.
HMK'nın 42/4. maddesinde; reddi hâkim talebinin esastan reddine karar verilmesi ve ret talebinin kötü niyetle yapıldığının anlaşılması durumunda ret talebinde bulunanın disiplin para cezası ile cezalandırılması hüküm altına alınmış olup, dosyayı inceleyen merci tarafından davalı hakkında 500,00.-TL disiplin para cezasına hükmedilmiş, hüküm kurulurken disiplin para cezasının gerekçesi olarak kötü niyet yanında; HMK'nın 41/1-b, c maddeleri gösterilmiştir. HMK'nın 41. maddesi; hâkimin reddi talebinin, süresinde yapılmadığı, inandırıcı delil veya emare gösterilmediği ve davayı uzatmak amacıyla yapıldığının açıkça anlaşıldığı durumlarda reddi istenen hâkime tanınan geri çevirme yetkisi olup verilecek para cezasının gerekçesi değildir. Merci tarafından kurulan hükmün 2. fıkrasında HMK'nın 41/1-b.c maddelerinin para cezasının gerekçesi olarak gösterilmiş olması doğru değil ise de; bu husus hükmün bozulmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasının 2. bendinde yazan “-Talebin HMK'nın 41/1-b, c maddesinde belirtildiği üzere davayı uzatmak amacıyla inandırıcı somut delil sunulmadan yapıldığı anlaşılmakla, kötü niyet ile reddi hâkim talebinde bulunan davalının HMK'nın 42/4. maddesine göre 500.-TL disiplin para cezasına mahkum edilmesine,” cümlesinin kaldırılarak yerine “kötü niyetle reddi hâkim talebinde bulunan davalının HMK'nın 42/4. maddesi gereği 500,00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 17/12/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy