.......
Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
......... vasfıyla tapuda davalıların murisleri adına kayıtlıdır.
Davacı ... Yönetimi vekili 23.01.2013 tarihli dava dilekçesinde dava konusu taşınmazın kesinleşen orman tahdit sınırları içerisinde kaldığından tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline, müdahalenin men'ine ve üzerindeki bina ve tesislerin kal'ine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece; 1) Davanın kısmen kabul kısmen reddi ile,
Dava konusu....... parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının bilirkişi kurulunun 04/12/2015 havale tarihli raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 12402,47 m²'lik bölümü yönünden iptali ile bu bölümün dava konusu taşınmazdan ifraz edilerek aynı adanın en son parsel sayısını takiben yeni bir parsel sayısı verilmek kaydıyla orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline,
Dava konusu taşınmazın bilirkişi kurulunun 04/12/2015 havale tarihli raporuna ekli krokide (B) harfiyle gösterilen 4150,30 m²'lik bölümü yönünden tapu kaydının aynen bırakılmasına,
2) Fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm ...... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1996 yılında 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu ve 2/B uygulaması, 1950 yılında arazi kadastrosu ile 2014 yılında 3402 sayılı Kanunun 22/2-a madde uygulaması yapılmıştır.
İncelenen dosya kapsamına kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen bölümünün orman tahdidi içinde, (B) harfiyle gösterilen bölümünün orman tahdidi dışında kaldığı belirlendiğine göre yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak, 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi ile Orman Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan muaf olduğu hususu gözetildiğinde Orman Yönetiminden harç alınması yerinde değil ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu nedenle; mahkeme hükmünün harç alınmasına ilişkin paragrafının hükümden çıkarılarak yerine "Davacı ... Yönetimi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına'' cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 03/07/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy