MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ...'nın eteğinde bulunan ve sınırları dava dilekçesinde gösterilen 3-4 dönümlük taşınmazın davacının babaannesi ... tarafından kullanılmakta olduğu, babaannesinin vefatından birkaç yıl sonra 1995 yılında bu yeri amcaları, halası ve babasından satın aldığı, satın aldığı yerin satın aldığı tarihten itibaren de nizasız fasılasız ve malik sıfatı ile davacı tarafından kullanıldığını, dava konusu yerin kadimden beri önce murisleri, sonrasında satıcılar ve son olarak da davacı tarafından tarım arazisi olarak kullanıldığı, dava konusu yerin daha önce yapılan kadastro çalışmalarında boşluk olarak tapulama harici bırakıldığı belirtilerek dava konusu yerin davacı adına tespit ve tapuya tescili istenilmiştir.
Mahkemece; dava konusu yerin 25/06/1975 tarihinde kesinleşen tespitle ormanlık saha olarak belirlendiği ve 16/01/2000 tarihindeki tespitle orman sahası dışarısına çıkarıldığı ve 2000 yılından bu yana 20 yıllık süre dolmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava; Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri ve TMK'nın 713. maddesi gereğince açılan tescil davasına ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde; kadastro çalışmaları 19/03/1971 ve 25/06/1975 yıllarında yapılmıştır. Dava konusu taşınmazın bulunduğu kısımda ise kadastro çalışmaları 25/06/1975 târihinde kesinleşmiştir. Bu çalışmalar sırasında dava konusu edilen kısım ormanlık saha olarak bırakılması neticesinde kadastroya tâbi tutulmadığı tespit edilmiştir. 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastro çalışması yapılmış olup 16.01.2000 tarihinde kesinleşmiştir. Daha sonra 6831 sayılı Kanunun 4999 sayılı Kanunla değişik 9. maddesi kapsamında yapılan revizyon çalışması 07.10.2010 tarihinde kesinleşmiştir.
Dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkin olup, aynı Kanunun 713/3. maddesinde tescil davasının, Hazineye ve ilgili kamu tüzel kişilerine veya varsa tapuda malik gözüken kişinin mirasçılarına karşı açılacağı belirtilmiş olmasına karşın, mahkemece çekişmeli taşınmazın sınırları içinde bulunduğu büyükşehir belediye başkanlığı ile taşınmazın (B) harfi ile gösterilen kısmının orman olması nedeniyle Orman Yönetimi dahil edilmeden davaya devamla hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.
6100 sayılı HMK'nın 50. maddesinde medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın davada taraf ehliyetine de sahip olacağı, 51. maddesinde dava ehliyetinin medenî hakları kullanma ehliyetine göre belirleneceği, 114/d maddesinde ise taraf ve dava ehliyetinin dava şartlarından olduğu ve 115. madde uyarınca da mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı belirtilmektedir. 4721 sayılı TMK'nın 47, 48, 49 ve 50. maddelerinde de tüzel kişiliğin kazanılması, hak ehliyeti ile fiil ehliyeti ve bunun kullanılmasına ilişkin hükümler yer almaktadır.
On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;
1) Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.
2) Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, ..., İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun Büyükşehir Belediyelerinin sınırları il mülkî sınırlarıdır.
3) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülkî sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır. Aynı Kanunun geçici 1. maddesinin onüçüncü fıkrasında; "1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur" hükmü yer almaktadır. Bu hüküm Kanunun "Yürürlük" başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.
Diğer taraftan taşınmazın orman olması nedeniyle tescil harici bırakıldığı anlaşılmakla taraf sıfatının Hazine yanında Orman Yönetimine de yaygınlaştırılması gerekmektedir.
Mahkemece; 6360 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinin onüçüncü fıkrası gereğince, dava konusu taşınmazın sınırları içinde bulunduğu Kahramanmaraş Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve Orman Yönetiminin davaya katılımı sağlanarak taraf teşkili oluşturulmalı, ayrıca çekişmeli taşınmazın imar planı kapsamında olup olmadığı, kapsamında ise hangi tarihte imar planına alındığı ilgili Belediyeden sorulmalı tüm deliller toplanarak oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.
Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 25/11/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy