MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Kadastro sırasında, ... ili, ....köyünde bulunan 101 ada 1 parsel sayılı taşınmaz, 48.644.171,96 m² yüzölçümü ve orman vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.
Davacı gerçek kişi, dava konusu 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın içinde kalan bir kısım yerin ceddinden intikal etmek suretiyle halen kendi zilyetliğinde ve tasarrufunda bulunan yer olduğunu ileri sürerek, dava konusu taşınmazının hatalı oluşan tapu kaydının iptali ile kendi adına tapuya tescilini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulü ile dava konusu 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı Süleyman oğlu ... adına tarla vasfıyla tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi vekili ve dahili davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 05/06/2014 gün ve 2014/4495 E. - 2014/ 6151 K. sayılı kararıyla bozulmuştur.
Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; Mahkemece verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; mahkemece öncelikle; mahkeme kararının kabulü halinde dahi, davacı gerçek kişinin dava konusu ettiği ve keşifte sınırlarını gösterdiği taşınmazı, 12/06/2013 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen bölüm olduğundan, davalı 101 ada 1 sayılı orman parselinin tamamı hakkında hüküm kurulması yanlıştır. HMK'nın 26. maddesinin açık hükmü gereğince; hâkim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır ve ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Bu nedenle, 101 ada 1 sayılı orman parseli içinde bulunan ve davacının iddia ettiği 2623,05 m² yüzölçümlü taşınmazın yüzölçümü miktarı ve dört tarafının orman ile kaplı olduğu da gözönünde bulundurulmalı ve kanun gereği orman içi açıklık durumunda olduğu düşünülmelidir.
Öyleyse; dava konusu taşınmazın, 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesinde açıklanan orman içi açıklık niteliğinde olduğu, gerek 26.05.1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinde gerekse 25.06.1970 günlü Resmî Gazetede yayımlanan 31.05.1970 gün ve 531 sıra nolu Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 33/3 ve 19.08.1974 günlü Resmî Gazetede yayımlanan 25.07.1974 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 40/A ve 30.05.1984 günlü Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 30/1 ve 02.09.1986 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/1 ve 15.07.2004 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26/a maddesinde "...36831 sayılı Kanunun 17. maddesinde yer alan orman içinde bulunan doğal olarak ağaç ve ağaççık içermeyen, genel olarak otsu bitki veya bazı durumlarda yer yer odunsu bitkiler içeren açıklıkların orman olarak sınırlandırılacağı..." öngörülmüştür.
6831 sayılı Kanunun 17. maddesi, orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat yapılmasına, hayvancılık amacı ile ağıl yapılmasına, bu kesimlerin özel mülke dönüşmesine izin vermez.
6831 sayılı Kanun, madde: 17/1-2
Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşaası ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlemesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır.
Devlet Ormanlarının herhangi bir suretle yanmasından veya açıklıklarından faydalanılarak işgal, açma veya herhangi şekilde olursa olsun kesme, sökme, budama veya boğma yollarıyla elde edilecek yerlerle buralarda yapılacak her türlü yapı ve tesisler, şahıslar adına tapuya tescil olunamaz. Buralara doğrudan doğruya orman idaresince elkonulur. Yanan orman alanlarındaki her türlü emval Orman Genel Müdürlüğünce değerlendirilir (17/06/2004 gün ve 5192 sayılı Kanun ile değişik hali).
Kanun metninden açıkça anlaşıldığı gibi, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım, inşaat ve hayvancılık yapmak amacı ile ağıl yapılamaz. Bu tür yerler özel mülk olamaz. Yönetim derhal elkoyma hakkına sahiptir. Orman içi açıklıklardan yararlanabilmek için zorunlu olarak orman kullanılacaktır. Bu kullanım nedeniyle yeni açma, genişletme, yangın oluşması önlenemeyecek ve orman bütünlüğü bozulacaktır.
Ayrıca, bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu yoktur. Zira, öncesi orman olan ve ormandan açılan taşınmazlar, 6831 sayılı Kanunun 1. maddesi ve Yargıtay uygulamaları gereği oluşan kesin içtihatlara göre zaten orman sayılmaktadır. 17. maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca [HANGİ NEDENLE OLURSA OLSUN ORMAN İÇİ AÇIKLIKLARIN KAZANILAMAYACAĞI İLKESİNİ İÇERMEKTEDİR VE AMACI ORMAN BÜTÜNLÜĞÜNÜ KORUMAKTIR]. Bu tür yerlerin 15.07.2004 günlü Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 26/a maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılması gerekir.
Kanun koyucu ayrı bir kavram oluşturmuş ve hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat ile özel mülke dönüşme yolunu kapamıştır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazın memleket haritasında açık alanda gözükmesi bu olguyu değiştirmez. Etrafı ormanla çevrili olan taşınmazlar, özel mülke dönüşüp tarım ve inşaata açıldığında orman bütünlüğünün bozulacağı tartışmasızdır. Dairemizin bu yoldaki kararları Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ve yerleşik kararlar halini almıştır [YHGK’nın 10.12.1997 ve gün 1997/20-830/1034, 10.12.1997 gün 1997/20-808/1039, 08.02.1999 gün 1999/7-22-43, 13.10.1999 gün 1999/8-689-822, 03.04.2002 gün 2002/8-230-261 ve 22.10.2003 gün 2003/20-665/614 sayılı ve yine orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten sonra 20 yıldan fazla süre geçse dahi orman içi açıklık konumunda olan taşımazların zilyetlik yoluyla kazanılamayacağı konusundaki 11.10.2004 gün ve 2004/7-531-582 sayılı kararları].
Tapu ve zilyetlik yoluyla kişi ve kurumların ormandan toprak kazanmasını sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları da Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.
Ayrıca; orman içi açıklık ve boşluklar ile orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanlar, yasa gereği orman sayıldığı için, 15.07.2004 günlü Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesinin (a) ve (j) bentleri gereğince Devlet Ormanı olarak sınırlandırılması öngörülmüştür. Bu tür yerler zilyetlik yolu ile kazanılamaz ve özel mülk olarak tescil edilemez.
Mahkemece değinilen yönler gözetilerek davacı gerçek kişinin davasının reddi gerekirken, dava konusu taşınmazın özel mülke dönüşmesini sağlayacak biçimde ve talepten fazlasına hüküm kurulamayacağı gözardı edilerek taşınmazın tamamı hakkında davanın kabulü yolunda hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır."gereğine değinilmiştir.
Mahkemece bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama neticesinde; dava konusu ... ili, Merkez Karamustafa köyü 101 ada 1 sayılı parsel içerisinde yer alan ve 12.06.2013 tarihli teknik bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 2623,05 m² büyüklüğündeki taşınmazın, tapuda orman vasfıyla Hazine adına kayıtlı olan 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın içerisinde yer alması ve dört bir tarafının orman olması sebebiyle orman içi açıklık niteliğinde olduğu, 6831 sayılı Orman Kanununun 17. maddesine göre orman içi açıkların özel mülke dönüştürülmesinin mümkün olmadığı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun ve Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin yerleşik içtihatlarının da bu yönde olduğu (YHGK'nın 10.02.1997 gün ve 1997/20-830 E. - 1997/1034 K. ve 03.04.2002 gün ve 2002/8-230 E. - 2002/261 K. sayılı kararları) anlaşıldığından uyulmasına karar verilen Yargıtay bozma kararı doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, tapu kaydının iptali ve tescili istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 24.09.2007 - 24.10.2007 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşen 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış orman kadastrosu bulunmakta olup, çekişmeli parsel orman alanı olarak tespit edilmiştir.
Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 13/01/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy