(4077 S. K. m. 2, 3, 11/A, 23)
Taraflar arasındaki davada .... Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:
Dava, elektrik abone sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit istemine ilişkindir.
.....Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3. maddesinin H bendinde belirlenen "Mal veya hizmet piyasalarında tüketici ile satıcı-sağlayıcı arasında yapılan her türlü hukuki işlemin" tüketici işlemi sayıldığı, dosyanın herhangi bir ticari mahiyette olmadığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.
......tarafından ise aboneliğin bulunduğu yerin iş yeri olup kullanılan elektriğin davacının işletmesinde bir meslek ve sanatın icra edilmesi sırasında kullanıldığı anlaşıldığı davacının 6502 sayılı Kanun kapsamında tüketici olmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.
4077 sayılı Kanunda değişiklik yapan 4822 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun; 2. maddesi “Bu Kanun 1. maddede belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar”. 3/e maddesi de tüketiciyi “Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlamış, 11/A maddesi “abonelik sözleşmelerini” düzenlemiş, 23. maddesinde ise, bu Kanunun uygulanması ile ilgili olarak çıkacak her türlü ihtilafların tüketici mahkemelerinde bakılacağı hükmü bulunmaktadır.
Somut olayda, davacının iş yeri abonelik sözleşmesi gereğince davalı nezdinde elektrik aboneliğinin bulunduğu, davalı tarafından iş yerinde kaçak elektrik kullanıldığı iddiasıyla davacı şirket aleyhinde kaçak elektrik tüketim bedeli tahakkuk ettirildiği, davacının kaçak elektrik kullanmadığından bahisle davalıya borçlu olmadığının tespitini talep ettiği anlaşılmaktadır.
Dosya kapsamına göre; dava mutlak ticari dava olmadığı gibi davacının esnaf olup tacir sıfatının bulunmadığı, uyuşmazlık konusunun, işyerinde kaçak ve abonesiz olarak elektrik kullanıldığı iddiasına karşılık davacı tarafın borçlu olmadığının tespiti isteminden ibaret olup, davacı gerçek kişi ve davalı elektrik dağıtım şirketi olduğundan mutlak ticari dava niteliğinde bulunmayan uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19/03/2018 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy