MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Dava dilekçesinde; davalılardan ...'nun maliki bulunduğu, diğer davalı ... firmasının ise kiracı sıfatıyla kullanmaya başladığı ....... dairenin davalılar tarafından işyeri olarak kullanılmaya başlandığı, taşınmazın tapuda mesken olarak kayıtlı olduğu, belirtilerek davalıların taşınmazdan tahliyesi ve dairenin eski hale getirilmesi istenilmiştir.
Mahkemece; davalıların taşınmazda tıbbi ürünleri ücret veya sözleşmeye dayalı olarak toptan satış yapan aracılar şeklinde işyeri olarak kullandığı, taşınmazın tapuda mesken olarak kayıtlı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalıların tapuda mesken olarak kayıtlı olan ...... Apartmanı 3. kat 4 nolu bağımsız bölümü işyeri olarak kullanmasına son verilmesine, davalıların taşınmazdan tahliyesine ve bağımsız bölümün eski hale getirilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, tahliye ve eski hale getirme istemine ilişkindir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere göre ayrıca dava konusu anataşınmazın yönetim planının 3. maddesindeki “Kat mülkiyeti kütüğünde işyeri veya ticaret yeri olarak gösterilen bağımsız bölümler haricinde daireler sadece konut olarak kullanılacaktır” hükmü dikkate alındığında mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Mahkemece, eski hale getirilmesine karar verilmiş olup davalılara Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi hükmü uyarınca uygun bir süre verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru değil ise de bu hususun giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; gerekçeli kararın birinci hüküm fıkrasının sonuna eklenmek üzere "davalılara, kararın kesinleşmesinden itibaren karar gereğinin yerine getirilmesi için 10 gün süre verilmesine” ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 07/10/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.